Wpis niniejszy to mój głos na poły polemiczny, na poły uzupełniający.
Postanowiłem go wyrazić tu na blogu po przeczytaniu niniejszego tekstu z serwisu bankier.pl.
Pewnie nawet nie zwróciłbym na niego uwagi gdyby nie podejrzanie dziwny tytuł, który mignął mi gdzieś podczas surfowania po finansowych stronach. Chciałem koniecznie przeczytać co oznaczają owe „sygnały giełdowe” skoro tytuł proponuje tekst o tym jak zarabiać na nich. Do tej pory nie spotkałem się przez 20 lat z przypadkiem jakichś sygnałów wysyłanych przez giełdę. A tu okazuje się, że takie ‘sygnały giełdowe’ sprzedaje się nawet w internecie. Już myślałem, że coś istotnego ominęło mnie w życiu, ale zarówno sprawdzenie w wyszukiwarkach (zaskoczenie – nie ma nigdzie takich sygnałów) jak i dalsza lektura artykułu dały mi asumpt do przyjęcia hipotezy, że chodzi jednak o sygnały generowane przez mechaniczne systemy transakcyjne, lub raczej programy, które służą do ich kodowania i egzekwowania. Jako praktyk, nie mylić z ekspertem, w tym temacie (to już będzie 10 lat z okładem), daję sobie więc prawo do podjęcia polemiki z niektórymi stwierdzeniami.
Cytat:
„Pierwsza wątpliwość, jaka powinna się pojawić przed zakupem systemu, to dlaczego ktoś SPRZEDAJE swoją, jak przekonuje – cenną – wiedzę na temat rynku. Równie dobrze sam mógłby się szybko wzbogacić, wykorzystując tę wiedzę, prawda?”
Ależ tu nie ma kompletnie żadnych wątpliwości – sprzedaż taka ma cel czysto komercyjny czyli osiągnięcie zysku ze sprzedaży usługi.
Nie do końca jestem pewien czy autor tekstu ogarnia całą materię. Raz serwuje nam (w tytule) biznes sprzedaży sygnałów, natomiast w cytacie powyżej – sprzedaż samego systemu. Wbrew pozorom różnica jest ogromna. Sprzedaż systemu czyli kodów w formie jawnej (white box) lub zakodowanej (black box) powoduje, że kupujący nabywa prawo do używania systemu, co powoduje konieczność ściągania na bieżąco danych i odpalania w stosownym programie owego algorytmu celem śledzenia zmian pozycji. Jeśli natomiast przedmiotem sprzedaży są same sygnały to kupującemu odpada cała robota przetwarzania danych i posiadania stosownego programu, otrzymuje bowiem czyste instrukcje zajęcia lub zamknięcia pozycji od ich dostawcy.
Zakładam jednak, że autor pisze tylko o tym ostatnim, aczkolwiek niefortunnie czy może nieprecyzyjnie to ujmuje.
Że sprzedający może się sam na owych systemach/sygnałach wzbogacić? I owszem! Może to zrobić przy okazji samej ich sprzedaży – to motyw pierwszy. Szczególnie kiedy system wpada w okresowe obsunięcia, a dochody z dystrybucji sygnałów są w miarę regularne, przez co zapewnią okresowe przeczekanie zjazdu wartości portfela.
Drugi aspekt płatnego udostępnienia sygnałów– sprzedający nie jest przygotowany mentalnie, psychicznie na trading na własnym rachunku. Znam takich, są doskonałymi informatykami, programistami czy pasjonatami np. matematyki, ale nie czują się gotowi na stres, nerwy, nieprzespane noce, jazdę po emocjach.
Trzeci motyw – naciągacze, tu akurat dalszy komentarz jest zbędny.
I aspekt czwarty: ignoranci – nie zdają sobie sprawy z wszystkich procesów związanych z systemami czyli przeoptymalizowaniem, niestacjonarnością procesów, wrażliwością i niestabilnością rynków itd. Nawet jeśli ich intencje są jak najbardziej uczciwe, to giełdowa, bardzo trudna rzeczywistość, w pewnym momencie i tak weryfikuje ich wiedzę i produkty.
Z tego punktu widzenia pierwsza i NAJWAŻNIEJSZA wątpliwość, jaka powinna się pojawić przed zakupem, wygląda zupełnie inaczej niż w przytoczonym cytacie, a mianowicie:
Jaka jest wiarygodność, rzeczywista historia, realna podbudowa, konstrukcja teoretyczna, rzetelna weryfikacja oferowanego produktu?
Możliwości manipulacji jest naprawdę wiele. Podobnie jak niedoborów powodowanych ignorancją i brakiem wiedzy z drugiej strony. Kupowanie obietnic, miraży, wyselekcjonowanych z historii wykresów, wyciętych z całości kopii wyciągów bankowych i oszałamiających cyferek, bez minimalnej choćby otoczki wiarygodności, jest rzeczywiście w dużym stopniu jeśli nie naiwnością to przynajmniej nieroztropnością.
Istnieje oczywiście problem uzyskania stempla, jakiegoś papierka, oceny, certyfikatu potwierdzającego rzetelność. Jednym słowem: audytu. Takiego, który potwierdzi realną a nie tylko papierową historię transakcji. To oczywiście nie jest żadna gwarancja działania w przyszłości, ale przynajmniej weryfikuje historię, intencje, prawdomówność i aktualną przewagę oferowanego produktu.
Z tego co wiem nie zajmują się tym u nas na poziomie drobnego detalu żadne instytucje, a zrobienie audytu w którejś z uznanych firm kosztowałoby majątek. Od pewnego czasu zastanawiam się nad stworzeniem tego rodzaju uproszczonego serwisu, jednak z kilku powodów formalno-prawnych nie jest to dziś realną możliwością.
Jest na szczęście jakaś alternatywa. Np. opisywany już przeze mnie tu na blogach portal collective2.com :
https://blogi.bossa.pl/2011/02/27/audyt-systemow-transakcyjnych/
Problemem stanowi brak w tym serwisie polskich instrumentów, które mogłyby być monitorowane, ale już z forexem nie ma problemu.
Zresztą czytelnicy zainteresowania sygnałami forexowymi wiedzą, że podobnego typu serwisów jest więcej, jak choćby również przez mnie kiedyś wspominany zulutrade.com .
Po części rozwiązuje to problem wiarygodności. Ewentualnie można poddać sprzedającego testom na żywo na jakimś forum publicznym, wraz z komentarzami byłaby to cenna usługa. Zresztą o ile wiem takie fora istnieją.
W sukurs przychodzi nam jeszcze 14. dniowy okres na zwrot usługi finansowej zakupionej w internecie. Być może w ten sposób uda się zweryfikować na żywo jakieś sygnały, szczególnie jeśli chętni połączą siły.
Chciałbym przy tej okazji podpowiedzieć jeszcze jedną kwestię, o której wielu kupujących nie wie. To, że dostajemy zakupione sygnały nie znaczy, że pochodzą one z oryginalnego, jednego systemu, z którego wygenerowano nam historię, transakcje, wykresy itp. przy zawieraniu umowy. Może się zdarzyć, że sprzedawca po wielokroć optymalizuje później swój system, podmieniając parametry zmienne. Albo wręcz w sposób niewidoczny podmienia sam system na inny. Nic w tym zdrożnego, wielu systemowców konserwuje, monitoruje i twórczo wykorzystuje swoje systemy, łącząc je w spójny ciąg użytkowy. Pozostaje co najwyżej kwestia uczciwego postawienia sprawy przez sprzedającego, stosowne ostrzeżenie, wytłumaczenie. Jeśli zyskowność pozostaje w miarę niezakłócona to problem się może nie pojawić. W przypadku strat mogę domniemać, że kupujący mógłby domagać się zadośćuczynienia o ile zmiana systemu czy żonglerka parametrami została ukryta. Dlatego dla dobra obu stron sugeruję wzajemne, uczciwe stawianie sprawy w tej mierze.
CDN
—Kat—-
