Jestem prawdopodobnie niesamowitym pechowcem gdyż zawsze czytając „Akcjonariusza” (kwartalnik Stowarzyszenia Inwestorów Indywidualnych) podczas powrotu z konferencji owego Stowarzyszenia, znajduję rzeczy, które mną wstrząsają 😉
Tym razem nie chciałbym kruszyć kopii o to co na wykresach da się zobaczyć gdyż subiektywność tego zajęcia przekreśla możliwość jakichkolwiek sensownych dyskusji (stają się niemal dysputami o gustach) ale zawsze zaprotestuję gdy gwałci się publicznie pryncypia Analizy Technicznej i tradingu 🙂 Dlatego świadomie i bez szkody dla tematu pomijam proces poszukiwania formacji w artykule „Analiza techniczna – więcej wiary” (Akcjonariusz 2/2010) a chciałbym koniecznie zwrócić uwagę na poniższy fragment (podkreślenia moje):
„Dla umotywowania swojego dystansu do nadzwyczajnych możliwości AT podpieram się wyliczeniami i procentami. Równie dobrze można to robić na bazie filozoficznej. Wszyscy wiedzą, że AT ma u swoich podstaw 3 dogmaty (założenia):
– ceny podlegają trendom
– historia się powtarza
– rynek dyskontuje wszystko
Z pierwszym założeniem nie będziemy dyskutować. Rzeczywiście ceny mogą w trendzie rosnąć, spadać lub iść w bok. Truizmom się nie zaprzecza. Jeśli drugie założenie zmienimy na „historia czasem się powtarza”, to również się zgodzimy, ale, powiedzmy sobie, to zupełnie dwa światy. Zupełnie niezrozumiałe jest za to dla mnie przyjmowanie bez zmrużenia oka zapewnienia, że rynek odpowiednio wycenia aktywa na dany czas, dodajmy – korzystając nawet z wiedzy, która nie jest znana wszystkim uczestnikom rynku. Takie założenie pozwala na nabywanie spółek bez oglądania się na ich stan faktyczny. To zamyka drogę do oceniania rynku jako drogiego (przewartościowanego) albo taniego. Sam dogmat sugeruje w swoim brzmieniu („rynek dyskontuje wszystko”) pozytywną wiedzą o przyszłości zawartą w cenach. Jak ją będą oceniać nabywcy akcji latem 2007? Jeśli dwa założenia słabo przystają do rzeczywistości , to jest to dla mnie wystarczający powód, żeby być krytycznym wobec wywodów na nich opartych. Stawia się przecież na to pieniądze. Przyznam, że mój sceptycyzm do wszelkich metod wróżebnych jest tak duży, że gdy słyszę prognozę zawierającą zasięg ruchu, ewentualnie nawet datę, przypomina mi się Paul”
Drogi Autorze – doprawdy otarłeś się niemalże o prawdę w swoich rozważaniach 🙂 Ponieważ, jak sam przyznajesz, zaszokowałeś studentów wrocławskiej A.E. porównaniem Analizy Technicznej do voodoo czy tarota dlatego, by biedakom nie skrzywić już u zarania życiorysów, pozwolę sobie na głos polemiczny i spróbuję postawić ich świat z powrotem na nogi 🙂
Otóż, delikatnie rzecz ujmując, cała spiskowa idea przedstawiona w cytacie powyższym legnąć powinna w gruzach z powodu jednego, trudnego słowa: „dyskontować”. Fakt, ma ono wiele skomplikowanych, nie tylko dla przeciętnego śmiertelnika znaczeń. Z kontekstu Twojego drogi Autorze tekstu wynika, że rozumiesz je jako: ‘wycenianie aktywu z dyskontem (czyli upustem/rabatem) wobec przyszłych poziomów jego kursu’, co sugeruje według Twoich słów „pozytywną wiedzę o przyszłości”. Gdyby taki dogmat rzeczywiście leżał u podstaw A.T. , jej wyznawcy byliby pewnie obrzydliwie bogatymi miliarderami. Tymczasem sens tego założenia ma zupełnie odmienną treść, która nie kłóci się w najmniejszym nawet stopniu z przeznaczeniem i funkcjami A.T.
Rzecz w tym, że A.T., w przeciwieństwie do Analizy Fundamentalnej, nie zajmuje się żadnym wycenianiem, czynnością zabarwioną emocjonalnie i nadającą wartość zdarzeniom, obserwacjom. A.T. opiera się w tej mierze na kompletnej neutralności a „dyskontować” oznacza w jej wypadku „przekładać informacje na język cen, zawierać jak najszybciej pozyskaną wiedzę w ruchy kursów na parkiecie”. Synonimem i precyzyjniejszym określeniem powinno być więc słówko: odzwierciedla. Dla A.T. zasadniczą informacją jest cena (lub jej pochodne) a nie wartość aktywów. Dla wyrażenia zmian w postrzeganiu, pojawiających się danych i informacji, wydarzeń, ocen, rekomendacji itd. pasem transmisyjnym z otoczenia do notowań są zmiany popytu i podaży, które cenę kształtują i są wraz z nią jedyną istotną i wystarczającą do podjęcia decyzji informacją. Żadna „wartość”, ani pozytywna ani negatywna, nie jest do A.T. przypisana. A.T. nic nie wróży jedynie ocenia prawdopodobieństwo powtórzenia historycznych układów cen w przyszłości co nazywa się predykcją. Obok predykcji ilościowej istnieje jeszcze jakościowa – na przykład wskaźniki sentymentu, które pojawiły się na marginesie czystej A.T. ale i one nie mają za zadanie nic prognozować. Zadaniem A.T. jest REAGOWAĆ na zmiany cen a nie dokonywać, jak piszesz, „odpowiednich wycen aktywów”. To ostatnie to przypadłość Analizy Fundamentalnej w jej najczystszym wymiarze.
Zresztą – w którym miejscu w ‘dogmatach’ A.T. pojawia się cokolwiek o „odpowiedniej wycenie”? Nawet słowo „dyskontować” jeśli nawet oznacza „wycenę” nie łączy się z określeniem „odpowiednio”.
O myleniu ‘ceny’ z ‘wartością’ pisałem niedawno w przypadku cyklu poświęconego rynkowym mitom. Żeby nie powtarzać wyjaśnień o owych wzajemnych relacjach, zaproponuję rzut oka do wpisu traktującego o tym temacie:
https://blogi.bossa.pl/2010/10/23/mity-spekulacji-8/
Jednym słowem – Analiza Techniczna zakłada po prostu, że wszystko co pojawia się wokół giełdy (jawnego lub niejawnego) znajduje prędzej czy później odzwierciedlenie w kursach, a więc ich obserwacja i analiza jest najlepszym, najprostszym i wystarczającym narzędziem dla podjęcia decyzji. Kiedyś w swojej stopce umieszczałem myśl Bernarda Barucha, jak ulał pasującą w tym kontekście: „Pokażcie mi wykres ja powiem wam jakie informacje się w nim kryją” (Show me the chart I’ll tell you the news).
A co takiego mną wstrząsnęło jak pisałem we wstępie? Otóż ja z kolei nie rozumiem, jak będąc tak mocno krytycznym, nie wierzącym oraz sceptycznym (porównując A.T. do voodoo) można co dzień pisać analizy rynku w oparciu o … A.T. !!!???
Ponieważ temat trudno wyczerpać w jednym krótkim wpisie dlatego zapraszam po więcej do kolejnego, szczególnie studentów wrocławskiej A.E., którzy jak wiem czytają nasze blogi, i których pozdrawiam:)
Przy okazji winien jestem pozdrowienia i słowa wyróżnienia studentom z Lublina! 🙂 Za to, że poświęcili szmat drogi, czasu i pieniędzy by przyjechać do Kołobrzegu. Życzę Wam nieustających sukcesów w zamian za pasję, którą wykazujecie!
—*Kat*—

