„Kto ma szczęście w grach ten ma pieniądze na miłość”/ Jacek Inglot/
Nieco żartobliwym bon motem wracam do „gry” na giełdzie.
Mit spekulacji #10/ Trading = hazard
Obojętnie jak bardzo władze giełdy do spółki z redaktorem Moszem chciałyby przekonywać, że na giełdzie się nie gra, działanie w sytuacji konfliktu interesów, wymagających ze strony uczestników zastosowania określonej strategii dla osiągnięcia zysku, prowadzi do spojrzenia na spekulację przez pryzmat teorii gier. Niekoniecznie jednak do stawiania znaku równości z hazardem. Kariera tych, którzy ów znak stawiają, nie trwa zwykle zbyt długo, tu potrzebne jest nieco odmienne przygotowanie mentalne.
Bezsprzecznie istnieje wiele naturalnych cech łączących rynek giełdowy z grami hazardowymi. W obu przypadkach wystawiamy na ryzyko własny kapitał w celu osiągnięcia gratyfikacji finansowej. Pojedyncze transakcje na parkiecie, szczególnie te w instrumentach pochodnych, gdzie mamy typowy konflikt interesów w grze o zerowej sumie (minus prowizje), przypominają zakłady kasynowe czy loteryjne o proporcjonalnie wysokiej do wkładu wygranej. W obu przypadkach mamy do czynienia z działaniami w warunkach niepewności, o określonym prawdopodobieństwem wygranej w tle i podobnego rodzaju emocjami. Nie mówiąc już o słownictwie zapożyczanym nagminnie z gier hazardowych i to bynajmniej nie tylko w kolokwialnych zwrotach.
Nie można jednak w żadnym razie dać się zwieść tymi analogiom. Trading profesjonalny nie polega na nieustannym poszukiwaniu farta, szczęśliwej passy, każdorazowym, triumfalnym ‘wyrywaniu’ kawałka z rynku, myśleniu kategoriami ruletki, impulsywnym odgrywaniu strat, zrzucaniu win na niewidzialnych ‘szulerów’, usprawiedliwianiu uzależnień. Przejście na ciemną stronę mocy dzieli tutaj cienka granica.
Trzeba sobie twardo zdać sprawę z następujących, wyraźnych różnic ale i zapożyczeń:
(I) Najważniejszą, zasadniczą, o najdonioślejszym znaczeniu kwestią w tradingu musi być przewaga tradera (the edge) – taka, jaką ma w kasynie organizator gry (krupier). W ruletce obstawienie nawet wszystkich pól na kole z jednym zerem skutkuje otrzymaniem 1 żetonu mniej po oczywistym trafieniu – to daje przewagę kasyna w wysokości 2,7%. Bukmacherzy sportowi zatrzymują od 5 do 15%, nasze Lotto – 40%. Wejście na giełdę bez wypracowanej przewagi oddaje natychmiast rynkowi supremację nad nami. To my mamy być krupierami.
(II) Hazard dzieli uczestników na mniej i bardziej uprzywilejowanych, wszystko zależy od losu, szczęśliwej passy, przypadku, rozkładów losowych – każdy dostaje np. inne karty. Giełda w statucie ma zapisane równe szanse dla każdego uczestnika, punkt wyjścia jest tutaj ten sam.
(III) Decyzje w grach hazardowych są oparte w głównej mierze na intuicji, ewentualnie doświadczeniu, nie ma tutaj za wiele miejsca na wielowymiarowe analizy i wykorzystanie wiedzy jak w tradingu.
(IV) Zysk w większości gier hazardowych jest nieproporcjonalny do ryzyka, a sama gra polega na poszukiwaniu owego ryzyka; trader może owe proporcje zysk/ryzyko samemu kształtować a ograniczenie ryzyka jest priorytetem.
(V) O ile w hazardzie strata jednorazowa jest permanentna i natychmiastowa, o tyle trading daje w każdym momencie wpływ na modelowanie strat, dopóki są jedynie papierowo księgowane
Nie miejsce dziś na to by zagłębiać się w destrukcyjne działanie emocjonalne czy finansowe hazardu i uprawiane na jego podobieństwo tradingu. Warto zapytać czasem samego siebie czy w poszukiwaniu adrenaliny nie straciliśmy jeszcze racjonalności.
Trzeba jednak podkreślić fakt, że hazard w pewnej mierze może być inspiracją dla tradingu i nie myślę w tym miejscu o blefowaniu – chodzi mianowicie o zarządzanie kapitałem i rozkłady prawdopodobieństw a także emocjonalne opanowanie. Szczególnie wielu profesjonalnych pokerzystów i graczy w black jacka zrobiło dzięki temu kariery w spekulacji. To nie zmienia stanu rzeczy – konieczne jest odróżnienie obu światów.
—***Kat***—
p.s. W trakcie pisania tego cyklu przyszło mi do głowy wiele innych mitów, ale również otrzymałem kilka podpowiedzi. Widzę, że te tematy generują dość spory ruch i emocje więc wkrótce dopiszę ciąg dalszy. Gdyby ktoś chciałby podzielić się swoją wiedzą w temacie z tym związanym i do tego uzasadnić istnienie nieopisanego jeszcze mitu- proszę o kontakt, z przyjemnością udostępnię miejsce.
p.s. 2 Tradycyjnie proszę o cierpliwość tych, którzy jeszcze nie otrzymali odpowiedzi na maile do mnie 🙂
