Ruszyły targi motoryzacyjne w Genewie. Tak jakoś się stało, iż moja miłość do motoryzacji wygasła około roku 1983, kiedy przestałem myśleć o zbieraniu Matchboxów. Niemniej tym razem z uwagą śledzę wydarzenia w Genewie, bo mam ochotę zobaczyć, jak na ewidentną modę na elektryczne samochody odpowiedzą czołowi producenci.
Media na plan pierwszy wybijają wizjonera z małżeństwa Renualt/Nissan – Carlosa Ghosna – przewidującego w 2011 popyt na elektryczne samochody na tyle duży, by firmy zarządzane przez Ghosna były liderami na nowym rynku. Większość konkurentów Nissana uważa to za skrajny optymizm i dość ostrożnie projektuje inwestycje w nowe linie produkcyjne samochodów i baterii. To zdaniem Ghosna ma dać przewagę jego firmom, które mają zdobyć lwią część na rynku.
Z nabytym przez lata sceptycyzmem do długoterminowych prognoz powiedziałbym, iż do 2020 roku nie będzie elektrycznej rewolucji, ale – przyznam szczerze – format mp3 czy iPod też wydawał mi się nowinką technologiczną, która nie zmieni świata a jednak zmieniła nie tylko świat konsumpcji muzyki, ale również samą firmę Apple i – ze zdziwieniem stwierdzam – również moje zachowania. Kto zatem wie, jak szybko przyjmą się na rynku elektryczne samochody i jakie marki będą najbardziej pożądanymi przez konsumentów?
Oczywiście zmiana miałaby dominujący wpływ na przyszły układ sił na rynku ropy, ale od czasu, kiedy próbowałem oszacować wielkość podatku, jaką rocznie oddaję państwu z racji używania samochodu pałam wyjątkową niechęcią do każdego tankowania. Dlatego też zadaje sobie pytanie, jak elektryfikacja transportu indywidualnego wpłynie na budżety państw, które uzależniły się od podatków nakładanych na paliwa i wyjątkowo skrupulatnie pilnują tego dochodu. Widać to było po działaniach polskich ministrów finansów, którzy w przeszłości gonili za zachowaniami konsumentów podnosząc np. akcyzę na rosnący w popularność LPG.
Jeśli dobrze pamiętam projekt budżetu Polski na rok 2010, to podatek akcyzowy nałożony na paliwa ma przynieść około 25 mld złotych dochodu, co – znów z pamięci – stanowi mniej więcej 50 procent całego dochodu budżetu z podatku akcyzowego i przeszło 10 procent wszystkich dochodów z podatków w budżecie państwa. Łatwo policzyć, iż w dziesięciolatce podatki z paliw powinny przynieść budżetowi około 250 mld złotych dochodu z segmentu, który zachowuje się dość stabilnie nawet w czasach recesji.
W innych proporcjach analogiczne wyliczenia można poczynić dla wielu gospodarek, w których opodatkowanie paliw jest częścią polityki fiskalnej. Globalnie podatki nałożone na paliwa idą w oceany dolarów. Stąd tylko krok do tezy, iż elektryczne samochody mogą mieć dużo szersze konsekwencje niż dziś sądzimy. Pewnie – jak zawsze – za zmianę zachowań konsumentów przyjdzie nam zapłacić innymi podatkami, bo w to, że te pieniądze zostaną w portfelach trudno mi uwierzyć. Niemniej już po tym czynniku widać, że to może być coś reorganizującego świat, w którym żyjemy. Jeśli ropa przestałaby napędzać samochody, gospodarkę i budżety państw i – jak chcą złośliwy – budżet Pentagonu, to konsekwencje byłyby dużo szersze niż się dzisiaj wydaje.
***
Pytanie konkursowe (związane z tematem notki): Z którym z rynków metali związani są producenci elektrycznych rowerów?
Na odpowiedzi czekamy pod adresem makler@bossa.pl, Regulamin konkursu
