Nie będzie przesadną teza, iż najważniejszym wydarzeniem minionego tygodnia na rynkach był odczyt dynamiki PKB USA w I kwartale 2015 roku.
Dane spowodowały osłabienie dolara, pośrednio pomogły więc cenom surowców i rzuciły eurodolara do spotkania z poziomem 1.1300. Nie ma również wątpliwości, iż raport pozwolił inaczej patrzeć na to, co płynie ze strony Rezerwy Federalnej. W istocie, dane były na tyle słabe i – dla części zaskakujące – iż zneutralizowały obawy przed szybką podwyżką stóp procentowych w USA. Jeśli umieścić ostatni raport w nieco szerszym kontekście, jakim jest odczyt PKB na przestrzeni kilkunastu kwartałów, to okazuje się, iż w gospodarce amerykańskiej pojawia się schemat, w którym odczyty pozwalają patrzeć na gospodarkę na granicy euforii, by chwilę później pojawiły się wątpliwości, co do trwałości ożywienia.
Wykres poniżej pokazuje doskonale, iż po mocnym wzroście gospodarki pojawia się zadyszka, a raz na rok kwartał, który przynosi dane nie tylko zaprzeczające trendowi, ale jeszcze straszące recesją. Oczywiście, największy problem z takimi odczytami ma Fed, bo średnia ciągle wygląda poprawnie, ale wątpliwości są trudne do zignorowania. Trawestując słynne powiedzenie można zadać pytania, jak żyć z taką niestabilnością danych, które raz do roku potrafią postawić pod znakiem zapytania politykę informacyjną Fed – innej wszak w świecie zerowych stóp procentowych nie ma – i jak pozycjonować na rynku, gdy gospodarka dostaje zadyszki z regularnością niemal równą migracjom ptaków do ciepłych krajów.
(źródło danych: www.bea.gov)
