Przez chwilę pozwolę sobie zająć się dużo ważniejszym elementem strategii 2BB czyli kontrolą ryzyka. Zresztą ważność tego ostatniego dotyczy oczywiście wszystkich innych metod, nie tylko tej. W tym przypadku ten składnik wygląda dość specyficznie.
Autor czy autorzy tej taktyki poszli bowiem po najmniejszej linii oporu. Ponieważ układów dwu-słupkowych jest na każdym rynku czy wykresie dość sporo, a więc okazji inwestycyjnych również, idąc niemalże za ciosem pozwolili więc by transakcje nie trwały zbył długo i kończyły się szybką ucieczką z rynku. Otóż w każdym przypadku obowiązuje w oryginalnej wersji ten sam rodzaj stopa zamykającego, który kasuje zarówno zyski jak i nie pozwala stratom zbyt głęboko się zanurzyć. Chodzi o stop podążający (ang. trailing stop), który ustawia się zgodnie z poniższymi warunkami:
1/ Dla pozycji długiej
Poziom stopa równy jest minimum kursowemu słupka poprzedzającego obecny i przesuwa się go w górę w miarę jak minima owe ustanawiają coraz wyższe poziomy.
2/ Dla pozycji krótkiej
Poziom stopa równy jest maksimum kursowemu słupka poprzedzającego obecny i przesuwa się go w dół w miarę jak maksima owe ustanawiają coraz niższe poziomy.
Ilustracją w przypadku pozycji długiej będzie ten sam wykres dzienny EUR/USD, który zamieściłem w poprzednim wpisie:
Wyłapałem na nim 3 potencjalne transakcje wynikające z 2BB a momenty wejścia na pozycje wyznaczają słupki oznaczone do dołu zieloną strzałką. Po każdym minimum kolejnej świecy, reprezentującej tutaj pojedynczą sesję, dodałem taki właśnie podążający w górę stop, który zaznaczam czerwoną linią. Pierwszy spadek, który o ową linię zahaczy, zamyka nam transakcje.
O ile ktoś śledził ową strategię już kiedykolwiek wcześniej to być może zauważył, że w oryginalnych opisach nie padała nigdy wcześniej kwestia, której nie da się jednak pominąć:
Co ze stopem na tym słupku, podczas którego następuje otwarcie pozycji (numer 3 na wykresie)?
Otóż domyślnie zakładam, i widać było to na wykresach do tekstów, że bez względu na to jak daleko kurs odjedzie nam w przeciwną stronę, stop po raz pierwszy ustawia się dopiero po zakończeniu tego słupka nr.3, bo tylko wówczas można zidentyfikować jego minimum i maksimum. Można kombinować wprawdzie, ustawiając stop na słupku nr. 2 ale jak miałoby to działać wówczas, gdy słupek nr. 3 otwiera się lub zachodzi poza ów poziom, zanim pozycja zostanie otwarta? Proponuję zainteresowanym dobrze poprzyglądać się wykresom w tym punkcie gdyż z doświadczenia wiem, że w takich momentach często powstają dziury podczas kodowania systemów mechanicznych.
Nie trzeba wielkiej filozofii by zauważyć, że na sowite zyski przy tak prowadzonym ryzyku można liczyć tylko przy dynamicznych wzrostach od samego momentu wybicia i bez większych korekt. Takiej dynamiki można poszukać na rynkach walutowych czy towarowych. Dość ciasno ustawiony stop powoduje jednak, że strata jest ucinana naprawdę dość błyskawicznie, nie pozwalając transakcji dobrze rozwinąć skrzydeł. Ma to swoje zalety wówczas, gdy polujemy na krótkie korekty np. wzrostowe podczas bessy na rynku akcji. Jednak przy zmianie całego trendu tracimy okazję na podpięcie się pod naprawdę monstrualne ruchy. Jak się jednak okazuje, nawet tak prowadzone ryzyko może w końcowym rozrachunku być zyskowne, o czym w szczegółach w kolejnym wpisie.
Tymczasem wszystkim czytelnikom naszych blogów winszuję cierpliwości i dziękuję za wyrozumiałość oraz krytyczne bądź ciepłe komentarze wrzucone pod naszymi tegorocznymi wpisami. Statystyki odwiedzin rosną, życzę wszystkim, którzy nas czytają, by adekwatnie rosły ich giełdowe profity, wiedza, doświadczenie i pomyślność w Nowym 2010 Roku!
Niżej podpisany dziękuje również za dziesiątki maili i przeprasza, jeśli któreś pozostały jeszcze bez odpowiedzi. Udanej zabawy i tylko udanych transakcji życzę wszystkim u progu kolejnego roku!!!
CDN
—Kat—


