To nie ma być prowokacja ani halloweenowa próba wystraszenia szczęśliwych posiadaczy „tanich” akcji 🙂 Raczej techniczne spojrzenie przez pryzmat statystyki i rachunku prawdopodobieństwa na możliwości dalszego ruchu cen spółek.
Nie przepadam za wyszukiwaniem analogii w przypadku giełdowych zdarzeń jako, że wyznaję teorię, iż do tej samej rzeki nie da się wejść drugi raz. Niemniej jednak w przypadku wykresów pojawiają się cyklicznie pewne sekwencje cen, których układy są podobne w kształcie (choć może przybierają różne rozmiary) i zwykle powstają w podobnych miejscach każdego trendu. Tak zresztą zrodziły się formacje. Nie będzie jednak o typowych formacjach ale o czymś prostszym czyli graficznej prezentacji ciągu cenowego w okresie zmiany tendencji. Mówiąc prościej – natura rynków jest taka, że rodząca się hossa lubi mieć przynajmniej 2 nogi. Kieruję ten wpis głównie do tych, którzy bardzo chcieliby znów być na rynku ale jeszcze nie mają śmiałości.
Nie wiemy na dziś czy dołek zrobiony kilka dni temu jest dnem bessy. Jeśli ostatnie wzrosty to tylko korekta ponad rocznej bessy to zobaczymy jeszcze niższe ekstrema. Jeśli jednak, i jeszcze raz to podkreślę – jeśli – najgorsze już za nami, to istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że będzie jeszcze jedna okazja by załapać się na w miarę tanie akcje. Mechanizm ten prezentuję na wykresach poniżej.
Pierwszy obejmuje dołki trendów spadkowych na polskiej giełdzie z lat 1994, 1998 i 2002 na indeksie blue chipów WIG20 (od góry ostatnia bessa). Dla ułatwienia zaznaczam je strzałkami. We wszystkich przypadkach rynek sięgał lokalnego dna (pierwsza strzałka), wspinał się, po czym jeszcze raz wracał w kierunku owego dna by ostatecznie poszybować ku nowej hossie. Próba jest zbyt mała na istotne statystycznie wnioski ale szansa na podobny schemat istnieje i tym razem. Rynek rzadko wykonuje typowe formacje V, gdzie początek hossy jest na tyle gwałtowny, że pierwsza korekta wypada bardzo wysoko i jest niewielka. Zwykle nadarzała się okazja kupna w pobliżu najniższego punktu bessy.
Dla porównania to samo dla rynku amerykańskiego na indeksie S&P 500. W jednym przypadku tj. w 1982 roku, giełda wykonała woltę czyli po osiągnięciu dołka kursy poszybowały w górę na tyle gwałtownie, że korekty odbywały się w tzw. biegu, nie dając szans polującym na okazje do wejścia po relatywnie niskiej cenie.
Nie przesądzam, że scenariusz jeszcze jednej fali wyprzedaży zadziała i tym razem ale prawdopodobieństwo jest dość spore. Bardziej jako ciekawostkę dodam, że pan Jasnowidz, którego cytowałem niedawno, dziś w poranku w TVN orzekł, że do końca roku działania ratownicze w USA osiągną swój cel ale od nowego roku wszystko znów się pokiełbasi. Całkiem prawdopodobne, biorąc pod uwagę choćby tradycyjne, gwiazdkowe polowania na rajdy. W tym roku parcie funduszy na podniesienie cen przed końcem roku ma wybitnie wiele powodów. Gdyby tak wszystko miało się odbyć, początek przyszłego roku byłby ową „drugą nogą”, jeśli nie nowym dołkiem.
P.S. Trochę się wyrwę przed szereg ale nie bez powodu. Za miesiąc w Międzyzdrojach na weekendowej konferencji Profesjonalny Inwestor zdaje się pojawimy się my blogerzy z niniejszego bloga w niemal pełnym składzie. Program zapowiada się bardzo ciekawie:
Obok seminariów mainstreamowych odbywać się będą również offowe ale szczególy nadal są w trakcie uzgadniania. Również my będziemy tam prelegentami. Piszę to dlatego, że chociaż czasu jest jeszcze trochę ale miejsc prawdopodobnie już nie ma albo są na wykończeniu. Jeśli ktoś się wybiera to proszę dajcie znać, zapewne będzie wiele okazji do osobistych kontaktów a może i oparcia sprawy o tzw. bufet (buffet? 😉 ).
