Czy jest gorszy zawód niż trading i inwestowanie, gdzie 90% zaangażowanych w ten proceder nie tylko nie widzi po długim czasie efektów ale jeszcze pozbywa się dorobku życia ? W tym przypadku określenie ?zawód” ma dosłowne znaczenie 🙂
Trading efektywny jest w wielu przypadkach totalnie nudny. Ale taki być musi. Powtarzamy te same czynności po wielokroć niczym przy taśmie fabrycznej. Ładujemy dane do systemu, odpalamy go, wyciągamy nowe poziomy i składamy zlecenie – co dzień te same kliknięcia myszką. Analizujemy wartość spółki, kupujemy jej akcje i czekamy miesiącami. Ale w tej nudzie jest metoda, a właściwie powinna być bo najpierw musimy opracować jakieś zasady, przetestować je a wreszcie trzymać się ich pazurami żeby nie polec. Wielu znanych traderów potwierdza, że ich inwestowanie to w pewnym momencie robotyka, monotonia, jednostajność. Jeśli ktoś czytał cokolwiek o grupie Turtles to pewnie wie, że większość czasu spędzali na grze w ping ponga bo składanie zleceń trwało kilka minut a reszta to było czekanie na kolejną okazję.
Ale jest trading nienudny. Taki intuicyjny, gdzie trzeba non stop coś wymyślać i kojarzyć, szukać i węszyć, albo trading brawurowy, hazardowy, dla adrenaliny. Problem w tym, że ich wyznawcy krótko żyją na rynku. Bo przewagi nad rynkiem trzeba się dorobić w długim procesie nauki, testów i doświadczeń. A kiedy wreszcie opracujemy naszą metodę na to szaleństwo, obojętnie jak nudna by nie była – trzeba jej się trzymać. Czym kończy się kombinowanie na boku, robienie jakichś transakcji ?dla zabicia tej nudy”, doraźne złamanie swoich zasad żeby coś dorobić w międzyczasie ? Myślę, że większość z czytających to wie.
Dlatego jeśli ktoś chciałby zrobić z tego zajęcia pełnoczasowy etat ?na swoim”, to proponuję to przemyśleć. Wiem to z własnych doświadczeń i obserwacji – zaczyna się w pewnym momencie rozmawianie z monitorem albo telewizorem, odruchy wymiotne przy kolejnym włączeniu komputera, alienacja ze środowiska, znajomych i kolegów a nawet własnego domu a na końcu psa. Najgorzej jeśli wpada się w obsesję – śledzenie po nocy notowań na świecie czy forexu, gapienie się bez potrzeby w przebieg sesji minuta po minucie, brak czasu na wszystko inne oprócz potrzeb fizjologicznych. Szczególnie w momentach gdy nasze aktywa spadają….. Mój bardzo dobry znajomy, który ten biznes zna jak mało kto, zawsze powtarza – trader nie ma przyjaciół i znajomych.
Proszę też pomyśleć o przyszłości. Nasze zyski zależą od naszej dyspozycji fizycznej i psychicznej. Ale co będzie w momentach gdy nie daj Boże dłużej chorujemy czy doznajemy jakiegoś trwalszego kalectwa uniemożliwiającego trading, a nie mamy innych źródeł dochodu ? Albo stres nas w końcu zjada i się wypalamy?
Chyba najlepszym usprawiedliwieniem jest jeszcze pasja nad którą mamy kontrolę. Nudne chwile bez transakcji spędzamy nie na powtarzaniu po raz kolejny tych samych błędów, nie na kombinowaniu czegoś ?z nudy”, czy nie na beznamiętne gapienie się w monitor tępym wzrokiem uzależnionego, ale na poszukiwaniu i testowaniu nowych pomysłów, poznawaniu nowych rynków, instrumentów, możliwości, technik. Tylko wszystko z umiarem, dając sobie czas na inne rozrywki. Bo może niektórzy jeszcze nie zauważyli, ale poza giełdą i komputerem jest jeszcze jakieś inne życie. Na co wspomniany znajomy zawsze odpowiada – naprawdę ? 🙂
Te kilka refleksji to tylko takie moje prywatne podsumowanie z ważnej okazji. Jutro muszę się poddać operacji. Mam nadzieję, że szybko tu wrócę, albo że w ogóle wrócę. Ale zawsze w takich momentach niepewności człowiek robi podsumowania, chce coś ważnego innym przekazać albo przynajmniej serdecznie i z optymizmem powiedzieć wszystkim ?do rychłego zobaczenia” . Więc i ja to powiem dodając – trading to najczęściej niewdzięczne zajęcie, ja przetrwałem te ponad 15 lat tylko chyba dzięki pasji. Ale i tak żałuję tych momentów gdy nie posuwałem się do przodu, gdy poznawałem jakieś nowe rzeczy okazujące się jednak śmieciami, gdy traciłem czas na bezpłodne gapienie się w notowania. Oby wszyscy mieli w sobie tyle siły i roztropności by te jałowe momenty szybko dostrzegać i ich nie powielać.
–* Kathay*–
