Dwa wnioski z analizy historycznych baniek

Od wielu miesięcy trwa zacięta dyskusja o tym czy sektor technologiczny amerykańskiego rynku akcyjnego jest w fazie bańki spekulacyjnej. Część inwestorów może stwierdzić, że ta dyskusja trwa już niemal dekadę i była równie zacięta w czasach FANG i FAANG co teraz w czasie wspaniałej siódemki.

Część inwestorów może stwierdzić, że wspomniana dyskusja ma fundamentalne znaczenie dla pozycjonowania na rynku. Udział wspaniałej siódemki w kapitalizacji amerykańskiego rynku i udział amerykańskiego rynku w globalnych indeksach akcyjnych (wyraźnie przekraczający 60%) wspiera przekonanie, że globalne rynki akcyjne podążą za wspaniałą siódemką.

Nie zamierzam zajmować stanowiska w tej dyskusji ale w tym tekście zwrócę uwagę na dwa wnioski, które można wyciągnąć z analizy historycznych baniek spekulacyjnych: bańki Nifty Fifty i bańki technologicznej z końca lat 90’.

Jon Sindreu w Wall Street Journal napisał o akademickiej dyskusji toczącej się wokół Nifty Fifty czyli grupy około 50 spółek, które w latach 60’ i na początku lat 70’ uchodziły za oczywistą i bezpieczną inwestycję. Inwestorzy byli przekonani, że jakość biznesów tych spółek gwarantuje, że są atrakcyjną inwestycją i jest ważniejsza niż wysokie wyceny.

Przez długi czas Nifty Fifty uchodziły za rynkową przestrogę przed ignorowaniem wysokich wycen bo bessa z lat 70’ i słaba postawa w następnych dekadach pokazały, że Nifty Fifty wcale nie były „inwestycyjnym samograjem”.

Jeremy Siegel w artykule badawczym z 1998 roku pokazał, że przekonanie o tym, że Nifty Fifty okazały się fatalną inwestycją nie ma mocnego oparcia w faktach. Z jego analizy wynikało, że portfel Nifty Fifty tylko minimalne przegrał z szerokim rynkiem i to tylko jeśli liczymy jego wyniki od rynkowego szczytu z 1972 roku.

Cztery lata później Jeff Fesenmaier i Gary Smith zakwestionowali wnioski Siegela. Argumentowali, że Siegel zaliczył do Nifty Fifty spółki, które były sensownie wyceniane. Stworzyli więc grupę spółek, którą nazwali „świetna dwudziestka czwórka”, która w dużym uproszczeniu składała się z części wspólnej dwóch grup spółek: Nifty Fifty z badania Siegela i grupy 50 najwyżej wycenianych topowych spółek z początku lat 70’.

Warto przyjrzeć się wynikom analizy Fesenmaiera i Smitha. Wyselekcjonowana przez nich grupa wyraźnie przegrała z S&P 1500. Tysiąc dolarów zainwestowane w równoważony portfel „świetnej 24” w grudniu 1972 roku urosłoby do 95 tysięcy do czasów współczesnych. Tysiąc dolarów zainwestowane w indeks S&P 1500 urosłoby do 185 tysięcy.

„Świetna 24” wyraźnie przegrałaby więc z szerokim rynkiem ale inwestycja w tę grupę spółek nie byłaby katastrofą. Co więcej jak pokazuje wykres poniżej grupa najniżej czyli najbardziej atrakcyjnie, wycenianych spółek z portfela „świetnej 24” zdołałaby wygrać z szerokim rynkiem.

Za Wall Street Journal

Innymi słowy, inwestycja w wysoko wyceniane topowe spółki z mocnym biznesem, historycznie przegrywa z szerokim rynkiem ale nie okazuję się kompletną porażką. Nawet jeśli rozpoczyna się ją na rynkowym szczycie.

Fundamentem drugiego wniosku jest wykres z raportu analitycznego Deutsche Banku. Wykres pokazuje zachowanie segmentów usług telekomunikacyjnych w S&P 500 i Stoxx Europe 600. Skumulowane stopy zwrotu z tych indeksów zestawione są ze wskaźnikiem globalnej penetracji telefonów komórkowych.

Za Deutsche Bank

Wskaźnik globalnej penetracji telefonów komórkowych ilustruje tezę inwestycyjną stojącą za spektakularnych wzrostem amerykańskich i europejskich spółek z sektora usług telekomunikacyjnych. Wskaźnik pokazuje, że teza okazał się poprawna. Telefony komórkowe okazały się przyszłością.

Jednak kursy indeksów usług telekomunikacyjnych znajdują się drastycznie poniżej poziomów z przełomu wieków.

Powyższy wykres pokazuje się, że poprawność inwestycyjnej tezy nie gwarantuje atrakcyjnych stóp zwrotu z inwestycji, która wynikała z tej tezy. Można wskazać dwa fundamentalne powody takiej sytuacji:

  • inwestorzy błędnie zidentyfikowali beneficjentów realizacji tezy inwestycyjnej
  • inwestorzy zignorowali fakt, że wyceny spółek z nawiązką zdyskontowały najbardziej optymistyczny z potencjalnych scenariuszy

Jest to wniosek, który inwestorzy z entuzjazmem inwestujący w motyw rewolucji AI powinni wziąć pod uwagę.

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

  1. to są te frustracje związane z aktywnym inwestowaniem. ratuje przed tym cała strategia, czyli stopy. Ale w ub tygodniu miałem…

  2. I w szerszym spojrzeniu, cyt. z literatury: „Proszę wybaczyć – odezwał się łagodnie obcy – ale by móc czymś kierować,…

Tagi

akcje analitycy analiza fundamentalna analiza techniczna bańka spekulacyjna bessa bitcoin bossaEdu edukacja emocje ETF FED forex fundusze giełda GPW hossa inwestowanie pasywne inwestycje kontrakty terminowe krach kryptowaluty kryzys książka książki literatura makro media oszustwa porady inwestycyjne prognozowanie prognozy przewaga psychologia psychologia inwestowania recenzja ropa rynek akcji rynek akcyjny ryzyko statystyka w inwestowaniu strategie strategie inwestycyjne straty systemy WIG20 wykres dnia zagranica złoto

Najnowsze wpisy