Najpierw przeczytałem notkę w Pulsie biznesu, z której wynikało, że zdaniem Marka Mobiusa niska zmienność na rynkach jest pochodną sytuacji wywołanej przez media społecznościowe.
Odniosłem wrażenie, że jego wypowiedź musiała być wyrwana z kontekstu. To niemożliwe, żeby człowiek z ogromnym doświadczeniem rynkowym sprowadził funkcjonowanie rynków do jednego czynnika. Tak robią albo amatorzy, albo w najlepszym wypadku komentatorzy bieżących zdarzeń, od których wymaga się wyjaśnienia każdego zachowania i ruchu cen. Częściowo staram się to zrozumieć, to swego rodzaju rozrywka. Podobnie jak wiele współczesnych mediów, musi przede wszystkim wypełnić treścią własną rzeczywistość. Ważność i istota tej treści nie ma większego znaczenia. Znaczenie ma to, że piętnaście minut programu z czegoś trzeba zbudować, że kolejne kolumny dziennika trzeba zapełnić. Więc kreujemy te wszystkie komentarze, że spadek inflacji wywołał wzrost lub spadek cen, w zależności od tego, co faktycznie się wydarzyło. Takie krzywe zwierciadło rzeczywistości. Głupie i zabawne, ale to tylko zniekształcone odbicie.
Wszystkie źródła prowadziły do krótkiej notki w Bloombergu, w której powoływano się na rozmowę z Mobiusem podczas jego wizyty w Japonii. Wygląda na to, że dziennikarze Bloomberga przez chwilę rozmawiali i padły te słowa. I mimo wszystko zadziwia mnie ta „hipoteza” – niska zmienność jest pochodną tego, że w mediach społecznościowych dominuje szum, z którego część jest prawdą, zaś część fałszem. Przecież to jest opis rynków od dziesiątków lat. Rynki od wieków poruszają się w szumie informacyjnym, z którego część to plotki, „sprawdzone informacje”, „wiadomości ze źródeł zbliżonych do…”. Media społecznościowe niczego więcej nie dodały. A to, że spada zmienność jest jakimś niesłychanym wyjątkiem? Rynki poruszają się od okresów niskiej zmienności do eksplozji tejże. Przy czym wysoka zmienność nie trwa zwykle zbyt długo, to raczej dynamiczne okresy burzy i naporu, podczas której oczyszcza się często atmosfera – baniek podczas hossy, depresji podczas bessy.
Wystarczy spojrzeć na wieloletni wykres indeksu zmienności VIX, o którym wspomina sam Mobius. Okresy stagnacji zmienności trwają zwykle o wiele dłużej, niż jej zwiększonego poziomu. Co więcej, gdybyśmy wyeliminowali skok zmienności z 2008 roku wówczas skala wykresu sprawiłaby, że ekscytowalibyśmy się zmianami wskaźnika z poziomu 10 do 15-18. A tak perspektywa wieloletnia każe nam czekać na wartości 20 a nawet 30, żebyśmy uznali, że faktycznie wzrosła zmienność rynku.

Bez wątpienia znajdujemy się w dolnych obszarach wieloletniej zmienności. Ale co mają do tego media społecznościowe? Naprawdę jeden czynnik wystarczy, żeby wyjaśnić złożony system?



