Amerykańskie i globalne rynki akcyjne zareagowały paniczną wyprzedażą po tym, jak prezydent Donald Trump rozpoczął globalną wojnę handlową, nakładając wysokie cła importowe, o których wprowadzeniu mówił od kilku miesięcy. Tak można podsumować kończący się tydzień na rynkach akcji.
Tak wyglądały straty na koniec tygodnia
– Nasdaq -10% (bessa, YTD -19,3%)
– S&P 500 -9,1% (korekta, YTD -13,7%)
– DJIA -7,9% (korekta, YTD -9,9%)
Tak wyglądało pobojowisko na GPW
– WIG20 -10,2% (korekta, YTD 12,6%)
– WIG -9,0% (korekta, YTD 11,9%)
Należy w tym miejscu zauważyć, że w przypadku GPW równie destrukcyjna co wojna handlowa była zmiana nastawienia RPP i zapowiedź obniżki stóp procentowych, która stała się pretekstem do realizacji zysków na polskich bankach.
Warto podkreślić, jak rzadkim zjawiskiem są tak gwałtowne, przekraczające 10%, spadki w dwusesyjnym horyzoncie. W „nowożytnej” (po 2000 roku) historii WIG20 miały miejsce zaledwie pięć razy
– dwa razy w czasie globalnego kryzysu finansowego
– dwa razy w czasie pandemii
– po wybuchu wojny na Ukrainie
Wykres dnia to tygodniowa mapa ciepła spółek z S&P 500, podzielonych na sektory. Prawdziwa rozkosz dla miłośników czerwonego koloru.
Na wykresie wyraźnie widać, że w kontekście rynku akcyjnego wojna handlowa nie stworzyła wygranych i przegranych. Inwestorzy potraktowali wszystkie sektory i niemal wszystkie spółki jako przegranych. Po części jest to wynik panicznego charakteru przeceny – w takich sytuacjach redukuje się wszystkie pozycje w portfelu, by zmniejszyć ekspozycję na rynek akcji. Po części jest to konsekwencja faktu, że w globalnej wojnie handlowej będzie naprawdę niewielu wygranych.
W czwartek i piątek spadały akcje importerów i eksporterów, bo towary sprowadzane do USA przez pierwszych będą droższe z powodu amerykańskich ceł, a towary wysyłane przez drugich będą droższe z powodu ceł odwetowych innych państw. Spadały akcje firm starej gospodarki, bo wojna handlowa i recesja bezpośrednio w nie uderzą. Spadały też akcje spółek z nowej gospodarki, bo recesja obniży ich zyski, a one same mogą stać się obiektami działań odwetowych. Spadały również akcje spółek z dużą ekspozycją przychodową i produkcyjną na Chiny, na przykład Apple.
Najsilniejszymi sektorami były segment podstawowych dóbr konsumpcyjnych oraz segment usług użyteczności publicznej – dwa superdefensywne sektory rynku akcyjnego.
Czy w tym, co wydarzyło się w drugiej połowie tygodnia, można znaleźć jakieś pozytywne motywy? Od strony rynkowej, ekstremalnie silne, głębokie, szybkie spadki są optymistycznym sygnałem. Jak to możliwe? To proste. W krótkim horyzoncie stają się pretekstem do odbicia na wyprzedanym rynku. Tego rodzaju spadki występują często w bessie. W krótkim horyzoncie stają się pretekstem do odbicia na wyprzedanym rynku. W długim horyzoncie korzystają z cyklicznego zwrotu w gospodarce i na rynku akcyjnym.
Wspomniałem o pięciu gwałtownych przecenach WIG20 po 2000 roku. Przeciętne stopy zwrotu po dwóch sesjach z wynikiem niższym niż -10% były pozytywne w okresie dnia, tygodnia, miesiąca, kwartału i roku po tych epizodach. Przeciętna roczna stopa zwrotu wyniosła 37% (28,9% po wyeliminowaniu dodatkowych epizodów w serii).
