Końcówki roku są na rynkach czasem podsumowań i prognoz na kolejne 12 miesięcy. Zachowanie rynków w poprzednim roku bywa wykorzystywane do prognoz na kolejny okres rozliczeniowy i w przypadku rynków rozwiniętych pytaniami o to, jak długo potrwa jeszcze bessa lub hossa. W Warszawie nie mamy tego przywileju, by liczyć kolejne hossy w latach, bo historia uczy nas, że rynek zachowuje się troszkę w oderwaniu od cykli gospodarczych.
Poniższe wykresy przedstawią zmiany roczne indeksów WIG20 i WIG od 1996 roku. W każdym przypadku znajdziemy lata z mocnymi spadkami i mocnymi wzrostami, ale tylko mocne spadki były w pewnym sensie gwarantami, że rynek odbije w kolejnym roku. Mocne wzrosty takich gwarancji nie dawały. Okres kilkuletniej hossy trafił się Warszawie tylko raz i skończył tąpnięciem wywołanym Wielkim Kryzysem z poprzedniej dekady. W tym kontekście kończący się rok, który przyniósł mocne wzrosty w Warszawie, staje się ostrzeżeniem przed zbytnim optymizmem wobec kolejnych 12 miesięcy. Pozostaje życzyć sobie, żeby rynek zerwał ze standardem z przeszłości i zbudował coś nowego i zaskakującego, bo rok słabości czy nudy nie będzie zaskoczeniem.



