Czytamy politykę Fed

Kolejne posiedzenie FOMC za nami i kolejny sygnał, że w perspektywie kilkunastu miesięcy będziemy żyć w świecie pieniądza pożyczanego po cenie, którą czasami  trudno zrozumieć. Oczywiście rynek skupił się na tym, co dla niego najważniejsze, ale w prognozach członków FOMC pojawiła się zmienna, która może wywrócić wszystkie oczekiwania – stopa bezrobocia.

W Europie nie znamy idei podwójnego mandatu banku centralnego rozumianego tak, jak rozumieją to Amerykanie. Rezerwie Federalnej wpisano w obowiązki dbanie jednocześnie o stabilność cen, jak i o pełne zatrudnienie. Inaczej mówiąc Fed musi w swojej polityce uwzględniać pełne zatrudnienie, które jest troszkę fikcją prawną. Fed uznaje poziom około 4 procent za optymalny. Doskonale pole polityki monetarnej Fed w ramach podwójnego mandatu definiuje poniższy wykres ze strony oddziału Rezerwy Federalnej z Chicago.

Interpretacja jest prosta. Optymalnym punktem jest inflacja bazowa na poziomie 2 procent i stopa bezrobocia na poziomie 4,1 procent. Oczywiście gospodarka ma swoje cykle i nie działa tak, jak chce bank centralny. Niemniej, kiedy ekonomiści i rynek próbują przewidywać działania banku centralnego, mają przed oczami właśnie ten punkt. Całość zabawy polega na tym, żeby zmieścić się w blisko celu z przekonaniem, że ideały nie istnieją (białe pole) i tak prowadzić politykę monetarną, żeby w polu niebieskim dokonywać korekt.

Pole niebieskie jest akceptowalnym ułożeniem zmiennych, ale jeśli np. inflacja wyniesie 2,5 procent, a bezrobocie spadnie do 3,9 procent, to oczekiwanie zmiany w polityce monetarnej jest zasadne, a korekta pożądana. Jeśli jednak inflacja wynosi 2,5 procent, a stopa bezrobocia 7 procent, to układ sił w gospodarce nie pozwala właściwie na inne kroki niż działania na rzecz obniżenia stopy bezrobocia i pchnięcia wskaźnika w kierunku akceptowalnym. Dlatego czasami tak łatwo prognozować brak zmiany w polityce amerykańskiego banku centralnego.

No i teraz dochodzimy do wczorajszych prognoz FOMC. Poniższy wykres pokazuje oczekiwaną stopę bezrobocia w kolejnych latach. Porównajcie sobie te oczekiwania z wykresem optymalnego ułożenia zmiennych i przymusu przesunięcia akcentu w polityce Fed z walki ze zbyt wysoką inflacją i zbyt niskim bezrobociem. Część członków FOMC jest optymistyczna i widzi bezrobocie w okolicy 3,5 procent już w przyszłym roku, a więc w punkcie na wykresie pierwszym, gdzie można przesunąć akcent w polityce na stabilność cen.

Dlatego w kolejnych miesiącach właśnie ten wskaźnik – w praktyce comiesięczne raporty z rynku pracy – będzie najważniejszy. Nie inflacja, która dziś wzbudza tak dużo emocji. Na dziś to raczej stopa bezrobocia kształtuje politykę Fed i zostanie tak do czasu, aż wskaźnik nie pozwoli przesunąć akcentu na stabilność cen. Doświadczeni na rynku inwestorzy oczywiście o tym wiedzą, ale nowa rzesza może czuć się zagubiona. Jak się zgubicie w tym, co może zrobić Fed, to przypomnijcie sobie wykres byczego oka i sami oceńcie układ sił. Resztę szumu zostawcie ekonomistom i ich czterem zdaniom przy trzech dyskutujących.

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

Tagi

akcje analitycy analiza fundamentalna analiza techniczna bańka spekulacyjna bessa bitcoin bossaEdu edukacja emocje ETF FED forex fundusze giełda GPW hossa inwestowanie pasywne inwestycje kontrakty terminowe krach kryptowaluty kryzys książka książki literatura makro media oszustwa porady inwestycyjne prognozowanie prognozy przewaga psychologia psychologia inwestowania recenzja ropa rynek akcji rynek akcyjny ryzyko statystyka w inwestowaniu strategie strategie inwestycyjne straty systemy WIG20 wykres dnia zagranica złoto

Najnowsze wpisy