Wydanie weekendowe z okazji szczytu G20

Inwestorzy wchodzili w ten weekend z optymizmem związanym z wydarzeniami, które dzieją się na spotkaniu 20 największych potęg światowych w Japonii.

Proponuję jednak urealnić te oczekiwania, wiemy już, co zdarzyło się w najbardziej oczekiwanej kwestii. Chodzi oczywiście o porozumienie prezydentów Trump – Xi, które miało zakończyć batalie celne i handlowe. Otóż napompowany balon oczekiwań okazał się sflaczałym balonikiem.

Postanowiono zrobić … reset w negocjacjach i zawiesić wojnę. Trump odpuści nieco Huawei, Chiny kupią trochę płodów rolnych, a generalnie rozpoczną się rozmowy … od zera. Wiemy więc, że nadal nic nie wiemy, ale przede wszystkim nawet dojście za ileś dni/tygodni do porozumienia i podpisanie nowej umowy NIE BĘDZIE SKOKIEM NAPRZÓD. Przypomnijmy, że powrót do normalnej wymiany handlowej bez dodatkowych ceł to zaledwie powrót do stanu sprzed miesięcy, tylko w nowym anturażu i na nowych warunkach wzajemnych. Pewnych spraw nie da się w ten sposób cofnąć.

Przełomu spodziewanego nie ma i nowy tydzień może zacząć się na giełdach okazaniem lekkiego rozczarowania (choć nie brakuje głosów, że zamrożenie wojny to już sukces i nastąpi „rajd ulgi”). A przypomnę, że kilka dni temu z Białego Domu poszła informacja, że 90% negocjacji jest już zakończonych, a więc inwestorzy liczyli, że 100% padnie na szczycie w Osace. I nawet jeśli za kilka, kilkanaście dni, lub może raczej tygodni, w końcu uda się stworzyć nowe porozumienie i nastąpi z tej okazji euforia, to potrzebna jest wstrzemięźliwość, to może być pułapka zastawiona przez rynki. Oto dlaczego:

Po pierwsze – rynek amerykański, lider giełdowych zmian światowych, znajduje się w bardzo dojrzałej fazie hossy. Przede wszystkim już w dużej mierze zdyskontował owo potencjalne porozumienie trzema tygodniami wzrostów.

Po drugie – spodziewana redukcja stóp procentowych jest niecierpliwie oczekiwana nie dlatego, że jest tak dobrze, ale dlatego, że  wiele znaków na ziemi i niebie wskazuje na mocne ochłodzenie gospodarki w nieodległej przyszłości, a nawet wejście w recesję. Unormowanie handlu nie rozwiązuje wszystkich problemów tylko je lekko łagodzi.

Po trzecie – realne przepływy finansowe świadczą o tym, że najwięksi gracze spodziewają się pogorszenia koniunktury i głosują na to pieniędzmi. Statystyki wskazują najwyższe od lat poziomy gotówki w kasach instytucji zarządzających kapitałami, najniższe od lat zaangażowanie w akcje, rekordowe odsetki zarządzających spodziewających się spadków, ogromne przepływy kapitałów w kierunku instrumentów rynku pieniężnego, szczególnie drożejących obligacji.

Poniżej jeden z wielu diagramów pokazujących sytuację wśród największych graczy, czyli funduszy. To stopień zaangażowania w różne aktywa, pokazane jako odchylenie od średniej. Skrajne pozycje zajmują jak widać gotówka (znaczący przyrost) i akcje (znaczący spadek posiadania):

  

Na obecnych lub wyższych poziomach cen akcji trudno się spodziewać nagłego odwrócenia tych tendencji. Można się obawiać, że ewentualna euforia po dojściu do mitycznego powoli porozumienia USA–CHINY zwiększy raczej chęć sprzedaży, a nie wzrostu zaangażowania w ryzykowne aktywa. Do tego ostatniego albo potrzeba solidnej przeceny, albo naprawdę spektakularnej akcji typu cięcie podatków dla firm, jakie mieliśmy 2 lata temu w USA.

Po czwarte – złoto nie drożało nagle bez powodu. To dość emocjonalne aktywo, ale zwykle stanowi dobre zabezpieczenie na złe, a nie na dobre czasy.

Po piąte – spółki zaczynają ogłaszać redukcje etatów, jak np Ford, który właśnie planuje zwolnić 15 tysięcy pracowników. To zwykle pierwsza znacząca jaskółka zmian w koniunkturze na gorzej.

To nie znaczy, że nie można spodziewać się wzrostów cen indeksów, ale  to może być jedynie łabędzi śpiew giełd.

I jeszcze ciekawostka odnośnie cen ropy, której rozedrgane ceny buksują w miejscu niemal, czekając na wynik negocjacji oraz ciągu dalszego sporów USA – IRAN:

Bloomberg cytuje raport Bank of America ML, w którym nie wyklucza się spadku cen ropy aż o … 50%, o ile do porozumienia wkrótce nie dojdzie. Spekuluje się bowiem, że w sytuacji dalszego osłabienia koniunktury Chiny zdewaluują yuana. To oznacza dla nich droższe ceny ropy i spadek chińskiego popytu. Albo alternatywnie zignorują oni embargo na Iran i zaczną stamtąd ciągnąć ropę milionami baryłek, kosztem zakupów z innych krajów, co i tak wpłynie na spadek cen. Tyle, że Trump właśnie ogłosił, że wszelkie konszachty z Iranem nie będą tolerowane, więc jeśli Chiny to zignorują, porozumienie jakiekolwiek będzie niemożliwe. A więc dewaluacja?

Rynek ropy odbił się od dna, tuż nad poziomem oznaczającym bessę, ale stanął w miejscu tuż przy górnym ograniczeniem kanału spadkowego. Szczątkowe porozumienie może pchnąć nieznacznie kurs ropy w górę, tym bardziej że OPEC i Rosja zgodziły się w Osace na utrzymanie cięć wydobyacia, ale trzeba pamiętać nadal o nierozwiązanym problemie Iranu i oczekiwanych schłodzeniu koniunktury (popytu).

—kat—

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

Tagi

akcje analitycy analiza fundamentalna analiza techniczna bańka spekulacyjna bessa bitcoin bossaEdu edukacja emocje ETF FED forex fundusze giełda GPW hossa inwestowanie pasywne inwestycje kontrakty terminowe krach kryptowaluty kryzys książka książki literatura makro media oszustwa porady inwestycyjne prognozowanie prognozy przewaga psychologia psychologia inwestowania recenzja ropa rynek akcji rynek akcyjny ryzyko statystyka w inwestowaniu strategie strategie inwestycyjne straty systemy WIG20 wykres dnia zagranica złoto

Najnowsze wpisy