Chaos

Ile transakcji dziennie wykonujecie na swoim rachunku inwestycyjnym? Kilka? Kilkanaście? Kilkadziesiąt?

Średnia dla rachunków inwestycyjnych Donalda Trumpa w pierwszym kwartale 2026 roku wyniosła niemal 60 transakcji na sesję.

Amerykański prezydent zawstydził swoją aktywnością niejednego day tradera.

Tydzień temu ujawniono ponad 100-stronicowy dokument zawierający informacje o ponad 3700 transakcjach giełdowych na rachunkach Donalda Trumpa w pierwszym kwartale 2026 roku. Zgodnie z amerykańskim prawem zestawienie złożono do amerykańskiego Biura Etyki Rządowej.

Media i komentatorzy z entuzjazmem rzucili się na wspomniane zestawienie: jedni, by szukać inwestycyjnych wskazówek, inni, by szukać potencjalnych konfliktów interesów. Moim zdaniem wnioski wyciągane przez obydwie grupy mogą mieć słabe podstawy merytoryczne. Dlaczego?

Przede wszystkim dlatego, że publikowane zestawienia są bardzo ogólne. Pokazują datę, typ transakcji (kupno/sprzedaż), aktywo (np. akcje Nvidii) i bardzo szerokie widełki wartości (np. od 1 mln do 5 mln USD albo od 5 mln do 25 mln USD).

Nie znamy dokładnych cen, nie znamy dokładnych wielkości pozycji, a więc nie możemy ustalić, czy transakcje były zyskowne, czy stratne. Nie znamy też oczywiście struktury portfela, co sprawia, że nie możemy policzyć stóp zwrotu.

Nie dysponujemy też żadnymi informacjami o potencjalnych motywach zawarcia poszczególnych transakcji. Czy transakcja kupna akcji Nvidii była wyrazem pozytywnego przekonania o atrakcyjności inwestycyjnej spółki? A może był to efekt rebalansowania portfela? A może była to jedna z wielu transakcji w ramach realizowania systematycznej strategii momentum?

Wielu komentatorów traktuje 3700 transakcji jak 3700 świadomych decyzji inwestycyjnych, 3700 konkretnych rynkowych opinii. To nie jest oczywisty wniosek. Wręcz przeciwnie — liczba transakcji sugeruje raczej handel algorytmiczny albo realizowanie systematycznych strategii rynkowych.

Nie można jednak całkowicie wykluczyć inwestycyjnego zachowania w stylu handlującego z piwnicy rodziców „degena” — hiperaktywnego inwestora indywidualnego o ogromnym apetycie na ryzyko.

Drugim powodem ostrożności, z jaką powinno się interpretować zestawienie transakcji giełdowych prezydenta USA, jest oświadczenie rzecznika Trump Organization — czyli holdingu zarządzającego majątkiem prezydenckiej rodziny.

W oświadczeniu podkreślono, że rachunki są zarządzane przez niezależne zewnętrzne instytucje, decyzje inwestycyjne są podejmowane automatycznie, a prezydent i jego rodzina nie uczestniczą w procesie decyzyjnym i nie otrzymują informacji o planowanych transakcjach.

Należy zaznaczyć, że nie jest to klasyczny fundusz powierniczy typu „blind trust”, z którego korzystali poprzedni prezydenci. Nie ma też jednak dowodu, że to Trump wykonywał wspomniane transakcje, że przy nich doradzał ani że przekazywał potencjalnie cenotwórcze informacje.

Założenie, że tak było, wynika z popularnego przekonania, że etyka nie jest najmocniejszą stroną biznesowej i politycznej osobowości prezydenta Trumpa, a nie z konkretnych dowodów na takie działanie.

Problemem nie jest więc udowodniony insider trading, lecz fakt, że aktywność inwestycyjna amerykańskiego prezydenta automatycznie rodzi pytania o uprzywilejowany dostęp do informacji i konflikty interesów.

Całkowicie bezpiecznie możemy powiedzieć, że rachunki inwestycyjne Donalda Trumpa zanotowały w pierwszym kwartale 2026 roku olbrzymią aktywność inwestycyjną. W najbardziej konserwatywnym scenariuszu — przy założeniu, że wartość każdej transakcji odpowiadała dolnym widełkom raportowanego przedziału — na rachunkach prezydenta zawarto transakcje o wartości około 225 mln USD. Jeśli do obliczeń weźmiemy środek widełek, to otrzymamy około 475 mln USD.

Liczba i wielkość transakcji wykazanych w zestawieniu za pierwszy kwartał 2026 roku jest dużo większa niż w przypadku zestawień obejmujących 2025 rok.

Jeśli założylibyśmy, że rachunek inwestycyjny Trumpa zarządzany jest jak typowy indywidualny rachunek, to moglibyśmy mówić o ekstremalnie wysokiej aktywności inwestycyjnej. Zgodnie z badaniami opartymi na wynikach rzeczywistych rachunków taka aktywność obniża wyniki inwestycyjne — przez koszty transakcyjne, nadmierną pewność siebie i pogoń za modnymi akcjami.

Ekstremalna skala aktywności, według cytowanych przez Bloomberga zarządzających z Wall Street, przypomina jednak bardziej aktywność funduszu hedge albo handel algorytmiczny.

Najciekawszym pytaniem, które moglibyśmy w tym momencie zadać, jest pytanie o to, czy ta strategia przyniosła pozytywne rezultaty. Problem polega na tym, że ujawnione informacje pokazują aktywność, a nie jakość decyzji czy strategii.

Dziennikarze Wall Street Journal nałożyli wymienione w zestawieniu transakcje na wykresy kilku spółek. Wizualna analiza tych wykresów nie sugeruje ponadprzeciętnej skuteczności.

Tak na przykład wygląda zestawienie transakcji na rachunkach inwestycyjnych Trumpa dotyczących spółki Nvidia. Czy widać tu przewagę inwestycyjną albo uprzywilejowany dostęp do informacji?

Za Wall Street Journal

W artykule można znaleźć także zestawienia dla Microsoftu, Oracle, Della i Intela. Teoretycznie, swoimi decyzjami i wypowiedziami, prezydent Trump mógł mieć wpływ na każdą z tych firm. Wizualna analiza „timingu” transakcji nie pokazuje jednak skutecznego wykorzystania tej sytuacji ani wzoru sugerującego próby jej wykorzystywania.

Merytoryczne spojrzenie na ujawnione zestawienie transakcji Trumpa pozwala więc na wyciągnięcie zaledwie kilku mocno opartych na faktach wniosków. Zestawienie z całą pewnością pokazuje ekstremalną aktywność inwestycyjną. Jednak jej przyczyn możemy się tylko domyślać.