Optymistyczne spojrzenie na korektę

Dziesięcioprocentowa korekta S&P500 jest opisywana wszędzie. Analizy historyczne fruwają w sieci w różnych iteracjach. Jedne sięgają do korzeni indeksu, gdy inne skupiają się na historii z ostatnich 25 lub 50 lat. Nie ma chyba jednak bardziej optymistycznego ujęcia niż spojrzenie na korekty S&P500 po kryzysie finansowym, które pokazuje, iż niemal każdy tego typu spadek był naprawdę okazją do zakupów.

Bazowym założeniem poniższego wykresu opartego o dane DJNW jest sprawdzenie zmiany procentowej S&P500 dokładnie 12 miesięcy po wejściu w korektę definiowaną jako spadek o 10 procent od szczytu (na zamknięciu dnia). Jak widać, po potężnym tąpnięciu w czasie Kryzysu Finansowego z pierwszej dekady XXI wieku, właściwie za każdym razem indeks odbijał z dynamiką, której można zazdrościć, gdy chce się ugrać coś na rynku wejściem na kolejne 12 miesięcy.

Pojedyncze przypadki czyniły zakłady jałowymi, a tylko jeden przyniósł stratę o więcej niż 7 procent, co naprawdę trudno uznać za poważne obsunięcie portfela w tak krótkim odcinku czasu. Przypomnijmy, iż w analizowanym okresie miały miejsce takie szoki, jak kryzys PIIGS-ów, Brexit, pierwsza prezydentura Donalda Trumpa, pandemia i wreszcie dwie wojny – na Ukrainie i na Bliskim Wschodzie – oraz popandemiczna inflacja.

Patrząc na zmiany procentowe S&P500 po roku od wejścia w korektę, naprawdę nie sposób doszukać się czegoś innego niż banalny fakt – niemal każda korekta była okazją do zakupów niezależnie od przyczyn, jakie stały za jej uruchomieniem. Tylko w jednym przypadku rynek mierzony indeksem S&P500 nie zdołał ugrać pozytywnej zmiany, ale – jak wyżej odnotowaliśmy – nie ugrał też poważnego spadku.

Można zakładać, iż właśnie z tego powodu obecna korekta przyjmowana jest z takim spokojem, bo naprawdę nikt do końca nie wierzy, iż jest początkiem nowej bessy. Większość postrzega obecny spadek – nawet jeszcze pogłębiony – jako bazę do dalszych zwyżek. Na ile zasadny jest taki punkt widzenia dowiemy się w marcu 2026 roku, ale bliska historia, która zawierała w sobie naprawdę duże szoki, pozwala z uzasadnioną dawką dystansu patrzeć na grane właśnie cofnięcie.

Podziel się tym artykułem:

Polecamy

Autorzy

Najnowsze komentarze

  1. Pytanie, po co obradują. Bo chyba nie tylko po to, żeby pobrać wynagrodzenie. Rada nie ma mocy decyzyjnej, ale ktoś…

Tagi

Najnowsze wpisy