Nie sądzę by dyskusja o tym czy zmiany w indeksach zawyżają, zaniżają czy są neutralne dla stóp zwrotu z indeksów miała się zakończyć w najbliższym czasie.
Dlatego, a może pomimo tego, zachęcony interesującym komentarzem Marcina Kanarka, który sprawdził co stałoby się z portfelem opartym na pierwszym, historycznym (z 16 kwietnia 1994 roku) składzie indeksu WIG20, postanowiłem powtórzyć i trochę rozszerzyć jego analizę.
Pierwszy portfel indeksu WIG20 wyglądał tak:
Historyczne składy indeksu WIG20 można znaleźć tutaj – w części „Historyczne portfele indeksu”
W obliczaniu stopy zwrotu z portfela opartego na historycznym składzie WIG20 korzystałem z danych Bossy, które odporne są na survivorship bias. Dane te uwzględniają splity, nie uwzględniają dywidend i najprawdopodobniej nie uwzględniają praw poboru (co w przypadku trzech spółek mogło trochę zaniżyć stopy zwrotu). WIG20 też nie uwzględnia dywidend tak więc dane są porównywalne.
Pomiędzy 16 kwietnia 1994 a 7 marca 2013 WIG20 zyskał około 147% – wzrósł z 1000 do 2474 punktów. Co stało się z oryginalnym portfelem indeksu? Pokazuje to poniższa tabela. Pierwsza kolumna pokazuje oryginalną cenę z 16 kwietnia 1994 roku, druga kolumna cenę skorygowaną (o splity) przez Bossa, trzecia kolumna pokazuje udział w WIG20 z 16 kwietnia 1994 roku, czwarta kolumna datę ostatniego notowania na WGPW, piąta kolumna (zdradziecka) pokazuje cenę w dniu ostatniego notowania, szósta kolumna stopę zwrotu spółki od 16 kwietnia 1994 do ostatniego notowania na WGPW, a siódma kolumna pokazuje tę stopę zwrotu ważoną udziałem w indeksie:
Tak więc oryginalny skład indeksu WIG20, z oryginalnymi wagami osiągnąłby do 7 marca 2013 stopę zwrotu w wysokości 207% i to bez uwzględniania zysków z gotówki, która znalazłaby się w portfelu po wycofaniu części spółek z WGPW. Oryginalny portfel WIG20 bez problemu pokonał więc indeks WIG20 z wszystkimi historycznymi zmianami.
Portfel złożony ze spółek wchodzących do pierwszego, historycznego portfela WIG20 lecz nie ważony oryginalnymi udziałami w indeksie (każda spółka miałaby w takim portfelu 5% udział) osiągnąłby 103% stopy zwrotu ale wskaźnik ten nie uwzględnia zysku z gotówki, która znalazłaby się w portfelu po wycofaniu części spółek z WGPW.
Jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że WIG20 był w kwietniu 1994 roku indeksem „z łapanki” ponieważ spółki notowane w tym czasie na WGPW w najmniejszym stopniu nie odzwierciedlały polskiej gospodarki to wyniki oryginalnego portfela tego indeksu zrobią spore wrażenie gdy porówna się je do stopy zwrotu z „dmuchanego i chuchanego” WIG20.
