Powiedzenie, iż ostatnie sesje na rynkach akcji były nerwowe zdaje się nie oddawać skali zamieszania. Na rynki wrócił strach, który wcześniej dwa razy zagościł na giełdach w 2018 roku i odnowił się w maju 2019 roku. Powrót gorącej fazy wojny celnej w sierpniu 2019 roku pozwala spojrzeć na zachowanie giełd z perspektywy około 20 ostatnich miesięcy przez pryzmat zamieszania, jakie wprowadził Donald Trump na rynki i obraz zdaje się być dość jednoznaczny – maszerujemy w miejscu.
Zacznijmy od przypomnienia, iż w Warszawie dość rytualnie narzekamy na zachowanie WIG20. Odnotowujemy, iż od kilkunastu miesięcy WIG20 porusza się na wąskiej półce. Naprawdę niezdolność do wzrostów trwa znacznie dłużej. Spojrzenie na maksymalne poziomy indeksu z 2012, 2013 i 2018 roku ujawnia niezdolność rynku do pchnięcia WIG20 nad okolice 2650 pkt. W tym czasie jedynym poważniejszym ruchem był spadek z końcówki 2015 roku i odreagowanie, które wyhamowało właśnie w rejonie 2650 pkt. Generalnie można jednak powiedzieć, iż śpimy w trendzie bocznym od dobrych kilku lat.
W tym czasie rynki zagraniczne jawiły się jako oazy, na których można było szukać zysków i cieszyć się nowymi, historycznymi maksimami indeksów. Jeśli jednak spojrzeć na zachowanie indeksów S&P500, Nasdaq Composite, DAX i WIG20 – wiele innych będzie wyglądało podobnie – to okaże się, iż owszem na Wall Street pojawiły się nowe rekordy, ale ostatnie spadki i generalnie ostatnie kilkanaście miesięcy to raczej „uderzanie w sufit” ustanowiony w styczniu 2018 roku. Wojna celna okazała się na tyle skutecznym hamulcowym hossy, iż indeksy są na poziomach, które można odnieść do poziomów z początku zeszłego roku.
(źródło: stooq.pl)
Oczywiście jedne średnie są nieco w gorszym położeniu, a inne w nieco lepszym, ale wyjście z rynku w styczniu 2018 roku nie jawiłoby się z perspektywy ostatnich 20 miesięcy jakimś specjalnym błędem. Rozważanie może wydawać się teoretyczne, ale jeśli przełożyć ów dryf indeksów na to, co widzą w swoich portfelach inwestorzy posiadający portfele akcji wymieszanie z długiem i instrumentami rynku pieniężnego, to można założyć, iż najwięcej tam zaniepokojenia zmiennością. Krzywa kapitału i poczucie bogactwa raczej stoją w miejscu, a większość emocji pochodzi ze skoków adrenaliny, a nie radości rosnących inwestycji.
Dla Amerykanów, którzy byli w hossie przez wiele ostatnich lat, doświadczenie może być jakoś nowe, więc nie dziwi fakt, iż w najnowszym badaniu nastrojów inwestorów indywidualnych AAII liczba niedźwiedzi dobija właśnie do 50 procent. Inaczej mówiąc polityka Make America Great Again zaczyna kąsać nie tylko biznes, ale i inwestorów. W kolejce stoją jeszcze konsumenci, ale jak 1 września prezydent Trump naprawdę wprowadzi 10-procentowe cła na nową pulę towarów, to padnie ostatni bastion, który bronił się przed sygnalizowaną przez giełdy zadyszką i problemami, jakie mają amerykańscy producenci.
Dodaj komentarz