Jak Warren Buffett generuje nadzwyczajne zyski 

W powszechnym przekonaniu przewaga Warrena Buffetta nad rynkiem wynika ze stosowania strategii ‘Value investing’, czyli kupowania spółek znacznie poniżej ich wartości. Tyle że to NIE jest źródłem jego przewagi, tylko narzędziem jej zdobywania.

Value investing to strategia, czy może filozofia inwestycyjna. To forma selekcji akcji, przez wyliczanie ich wartości wewnętrznej i porównanie do aktualnej ceny, a potem kupno tych znacząco niedowartościowanych. Jednak to nikomu przewagi NIE daje. Tak samo analiza fundamentalna nie jest przewagą. Model DCF też nie jest przewagą. Tysiące inwestorów nazywa siebie value investorami i większość z nich przegrywa z rynkiem.

Value investing działa u Buffetta wyłącznie dlatego, że jest zasilane konkretnymi źródłami przewagi. Źródła przewagi wskazują dlaczego dany inwestor osiąga lepsze wyniki niż inni stosując takie samo podejście. I tu pojawia się właśnie właściwe pytanie:

Dlaczego Buffett używa tych samych narzędzi/strategii, a osiąga znacznie lepsze wyniki od rynku?

Poniżej krótki i jasny przewodnik po najważniejszych sposobach, które składają się na przewagę W. Buffetta nad rynkiem.

   1. Przewaga analityczna.

Oznacza głębokie rozumienie ekonomii biznesu. Buffett nie analizuje wykresów czy spółek jako takich. Analizuje choćby tzw. fosę konkurencyjną spółki, czyli to, co chroni jej zyski przed konkurencją w długim terminie. Fosa to np. siła marki, efekt skali, koszty zmiany dostawcy przez klienta. To wymaga rozumienia biznesu na poziomie właściciela firmy, a nie tylko czytania liczb w tabeli. Ta umiejętność pozwala mu wyceniać spółki trafniej niż większość analityków patrzących na te same dane. Dzięki temu spośród wielu spółek niedowartościowanych wybiera te najlepsze wg dodatkowych, jakościowej kryteriów faktycznej oceny perspektywy ich biznesu.

Wyliczenia wartości można zrobić dziś szybko i perfekcyjnie za pomocą modeli czy AI. To będą jednak surowe dane, które trzeba umieć następnie zinterpretować jakościowo. Maszyna tego nie potrafi, natomiast Buffett umie spojrzeć skutecznie w przyszłość za pomocą własnej intuicji, wiedzy i doświadczenia

   2. Przewaga czasowa

Jego horyzont liczony jest w dekadach, a sam twierdzi, że kupuje „na zawsze”. Trzyma niektóre spółki od kilkudziesięciu lat. Dzięki temu ignoruje krótkoterminowy szum rynkowy, który niszczy wyniki większości inwestorów. Ignoruje bessy i korekty. Reaguje tylko na istotne dla spółki wydarzenia biznesowe. Efekt procentu składanego działa u niego przez znacznie dłuższy czas niż u przeciętnego inwestora, co samo w sobie powiększa wynik końcowy.

   3. Przewaga behawioralna

To odporność na strach i chciwość. Jego znane powiedzenie mówi: „bój się, gdy inni są chciwi, i bądź chciwy, gdy inni się boją„, to opisuje właśnie tę przewagę. Taka dyscyplina psychologiczna odróżnia go od innych. Nie panikuje w chwili prawdziwego kryzysu, a wręcz rusza właśnie wtedy na zakupy. Z tych zakupów powstaje zasadnicza część zysków. Buffett przy okazji ma specyficzne, opanowane podejście do emocji, co opisała w książce o nim „The Snawball” i wywiadach A. Schroeder.

   4. Przewaga informacyjna i reputacyjna

Jego reputacja powoduje, że dowiaduje się o okazjach pierwszy. W czasie kryzysów to zarządy dużych firm same dzwonią do Buffetta z ofertą korzystnych warunków inwestycji, zamiast szukać okazji na otwartym rynku. To przewaga informacyjna innego rodzaju niż dostęp do danych finansowych. To po prostu dostęp do transakcji, których zwykły inwestor nigdy nawet nie zobaczy w ofercie publicznej.

   5. Przewaga strukturalna

Berkshire Hathaway finansuje inwestycje ze składek ubezpieczeniowych, które klienci wpłacają dziś, a wypłaty szkód następują dopiero w przyszłości. Ten kapitał nie jest nagle wycofywany tak jak inwestorzy mogą wycofać pieniądze z funduszu inwestycyjnego, gdy źle się dzieje. Dzięki temu Buffett nigdy nie był zmuszony sprzedawać akcji w dołku, żeby zaspokoić żądania klientów.

    6. Przewaga procesu

Buffett stosuje właściwie tę samą filozofię inwestycyjną od dekad, z niewielkimi modyfikacjami wprowadzonymi przez jego wspólnika Charliego Mungera. Ta konsekwencja rozłożona w czasie pozwala statystyce działać na jego korzyść, zamiast zmieniać podejście po każdej gorszej dekadzie. I przy tym jego podejście faktycznie działa.

    7. Przewaga oparta na kręgu kompetencji

Buffett od dekad odmawia inwestowania w branże, których nie rozumie w pełni. Na przykład przez długi czas unikał spółek technologicznych. Zrezygnował choćby z uczestnictwa w hossie dot.comowej, co finalnie uratowało go przed krachem. To tylko pozorne ograniczenie, ale oznacza, że koncentruje się tylko tam, gdzie ma realną szansę na przewagę analityczną, gdzie wszystko rozumie i może podjąć najlepsze decyzje.

     ###

To właśnie kumulacja wielu źródeł przewagi naraz, utrzymywana konsekwentnie przez ponad sześćdziesiąt lat, tłumaczy wynik, który trudno powtórzyć pojedynczym czynnikiem. Jest w tym zapewne jego naturalny talent i wykształcenie. Jednak to wszystko udało mu się wynieść na wysoki poziom dzięki zdobywaniu wiedzy (mnóstwo czyta) czy latom doświadczeń i obserwacji tego, jak inni wypadają z tego biznesu z powodu błędów. On też je popełnia.

I co ważne- on nie prognozuje. Nie wie gdzie rynek będzie za rok. Przyznaje, że nie potrafi i nie jest mu to potrzebne.

—kat—