Po dwóch tygodniach przerwy wróćmy na chwilę to tematu znikających dywidend i przekonania, iż dywidenda jest tym, czym była w przeszłości.
W poprzedniej notce odnotowaliśmy, iż obecny spadek stopy dywidendy w indeksie S&P500 jest pochodną dominacji spółek technologicznych, ale też koresponduje z wydarzeniami z przeszłości, a dokładniej ze szczytem bańki spekulacyjnej na rynku dotcom’ów. Łatwo zatem powiązać obecny spadek stopy dywidendy z kolejnym zdominowaniem rynku amerykańskiego przez spółki technologiczne, ale będzie to tylko część stanu faktycznego.
Wykres, który poprzednio analizowaliśmy pokazuje, iż spadek jest częścią szerszego trendu w historii indeksu S&P500, który pojawił się już w 1982 roku. Wówczas amerykański nadzór giełdowy wprowadził tzw. regułę 10b-18, której konsekwencją na poziomie praktycznym było zniesienie ryzyka dla zarządów, iż skup akcji przez spółki będzie traktowany jako manipulacja kursami. W efekcie, po 1982 roku świat i inwestowanie już nigdy nie były takie same, jak wcześniej.
Jak dynamiczna była zmiana pokazują dane. Przed 1982 rokiem relacja wydatków spółek na dywidendy i wydatków na skup akcji lokowała się w okolicy 10:1. Dwadzieścia lat później relacja wydatków na skup akcji i na dywidendy zaczęła przechylać się już w stronę skupu akcji. W bieżącym roku spółki wydadzą na dywidendy około 800 miliardów dolarów, gdy na skup akcji 1400 miliardów dolarów. Jeśli na rynku nie pojawi się jakaś zmiana, to za jakiś czas relacja wydatków na skup akcji i dywidendy sięgnie może 2:1.
Na poziomie praktycznym oznacza, iż stopa dywidendy staje się nieco archaicznym sposobem analizowania tego, co spółki zwracają akcjonariuszom. Naprawdę, należy oceniać spółki mieszanką tego, co zwracają akcjonariuszom w dywidendzie i w skupie akcji. Czy w dyskusjach o inwestowaniu na rynkach w Internecie kiedykolwiek widzieliście rozmową uwzględniającą takie postawienie problemu? Świat jest dziś bardziej skomplikowany niż proste przerzucanie się procentami i oskarżeniami o hazard.
Dodaj komentarz