Zakończony właśnie tydzień kolejny raz pokazał, iż inwestorzy potrzebują czasami drugiego spojrzenia na decyzje FOMC, a pierwsze reakcje – które lubimy określać mianami dobrego lub złego przyjęcia decyzji czy danych – bywają zwykle błędne. Ciekawostką jest, iż okres prezesury J. Powella generalnie odchyla się od dobrych reakcji rynków na komunikaty i decyzje FOMC.
Analitycy z Bespoke lubują się w takich treściach i z banalnych korelacji wyciągają clickbite’owe wykresy, które są ciekawostkami rynkowymi trudnymi do wykorzystania w inwestycjach. Teraz wzięli na warsztat reakcje rynku w finałowych godzinach sesji na Wall Street po komunikacie FOMC, porównując reakcje na sygnały Fed pod rządami Jerome Powella na tle historii. Okazuje, iż Powell ma tendencje do przeceniania rynku, gdy poprzedni prezesi mieli tendencje do podnoszenia rynków. Uściślając, historycznie początek nowego cyklu obniżek ceny kredytu przez Fed owocował zwykle zwyżkami indeksu S&P500 w finałowej godzinie sesji. W przypadku obecnego prezesa Rezerwy Federalnej, indeks S&P500 generalnie traci na wartości, gdy FOMC ogłasza swoje decyzje, a prezes występuje na konferencji.
Możemy spekulować, czy wkładem prezesa Fed w politykę monetarną jest tak dobre komunikowanie przyszłości, iż obniżki są wycenione wcześniej i rynek sprzedaje fakty, czy może oczy prezesa Fed są w tym czasie smutniejsze od oczu Alana Greenspana (trudne do uwierzenia) lub radosnych występów Bena Bernanke, nie wspominając już o technokratycznych wykładach Janet Yellen. Faktem jest, iż decyzje FOMC komunikowane przez Powella czasami wymagają drugiego spojrzenia lub nawet wyjaśnienia przez prezesa czy członków Fed, co FOMC miał na myśli. Szczęśliwie, średniookresowy wpływ takich zmiennych jest marginalny, a o kondycji giełd przesądzają efekty samych decyzji, a nie polityka komunikacyjna, która w czasach NIRP i ZIRP stała się częścią polityki monetarnej.
