Najlepsza wiadomość z rynków ropy to jej niska cena, przekładająca się na tanią benzynę, jakże pożądaną w tych dramatycznych czasach spadku aktywności gospodarczej.
To wynik wojny między producentami, którzy doszli z tego powodu do ściany, a przy okazji wykrwawili rachunki grających wcześniej na zwyżki traderów. Sesji o tak dużych rozpiętościach w tak krótkim czasie nie było w historii. W spokojnych okresach przydaje się wykres, by szukać okazji inwestycyjnych, za to w czasach chaosu nasłuch informacji wydaje się być dominujący w panowaniu transakcji. Zabójcze natomiast są ostatnio weekendy, gdy nie ma możliwości reakcji i wygląda na to, że i ten do nich może należeć.
Jeśli spojrzeć na wykres kontraktów CFD na ropę typu Brent, technicznie wygląda wszystko jak gotowy plan na rozegranie długiej pozycji:
Formacja W (podwójne dno) zaprasza wręcz do kupna, co przy obecnej zmienności teoretycznie powinno sowicie dać zarobić. Sprzyja temu sytuacja postawionych pod ścianą producentów.
Wszystko zaczęło się jeszcze w zeszłym roku, kiedy to nadwyżki produkcji ropy w USA (w tym „wyciskanej ze skał”) dociskały w dół ceny światowe. COVID-19 zdemolował rynek do reszty z powodu obaw o popyt. Kursy doszły do poziomów poniżej rentowności więc OPEC próbował dogadać się z Rosją w sprawie ograniczenia produkcji. Rosja nie dała zgody, ponieważ chciała by z powodu nieopłacalności wydobycia zamknęły się firmy wydobywcze w USA (przede wszystkim eksploatujące skały, gdzie koszty to 40 USD/baryłkę).
W tym momencie doszło do szoku cenowego, sprokurowanego przez wściekłą Arabię Saudyjską, której koszt wydobycia jest najniższy wśród liczących się producentów. Szejkowie ogłosili, że będą w takim razie pompować ile fabryka dała, po czym kurs się załamał o 30% na otwarciu.
Ostatnie 2 tygodnie takiej polityki zdemolowało rynek wydobycia. Rosja robi dobrą minę głosząc, że są w stanie 2 lata przetrzymać tę zapaść, choć wszyscy wiedzą, że po takich 2 latach ledwo zipiąca Rosja zapadnie się pod ciężarem braku pieniędzy. Amerykanie rzeczywiście zaczynają bankrutować lub zamykać się, żeby nie dopłacać do produkcji. Doszło do tego, że tamtejsi producenci rozdawali ropę z dopłatą (!), żeby się jej pozbyć. Arabowie próbują jeszcze szybciej pompować, chociaż w magazynach i tankowcach na świecie nie ma już gdzie szpilki wcisnąć.
W tej gęstej atmosferze pojawia się Trump i swoim zwyczajem i miną zbawcy wszechświata zaczyna uprawiać autoreklamę. Najpierw ogłaszał, że USA zacznie skupować ropę, rynków to jednak nie ruszyło. Po czym w ostatni czwartek zatrąbił swoim zwyczajem na twitterze, że poprosił Arabów i Rosjan o rozpoczęcie negocjacji. Po krótkiej kakofonii informacyjnej strony zgadzają się do nich zasiąść, co miało stać się teraz w poniedziałek.
Co ciekawe, Trump domaga się cięć w produkcji o jakieś 10-15%, ale sami Amerykanie się do tego nie kwapią. A przy tym swoim zwyczajem i gracją słonia w składzie porcelany sugeruje, żeby cięcia produkcji zrobiono powoli, by ceny zanadto nie ruszyć. Co jest oczywiście na bakier z logiką, bo rynki są wrażliwe na wszelkie zmiany podaży, tym bardziej głośno planowane. A poza tym wolne wzrosty kursów wcale nie pomogą dojść do rentowności amerykańskim nafciarzom.
Kurs wybił się jednak błyskawicznie w górę o historycznie rekordową wartość dzienną, co widać na wykresie jako wypełnienie formacji W.
Producenci nie mają wiele pola do manewru, ponieważ po tych cenach długo nie ujadą. Optymalny brzeg rentowności gospodarek opartych o czarne złoto to ropa Brent powyżej 50 USD za baryłkę. Jest więc trochę miejsca na zyski dla traderów.
Jednak z ciągle zmieniających się ustaleń wiemy, że w poniedziałek planowanych negocjacji nie będzie, prawdopodobnie odbędą się w czwartek. Co to oznacza?
Możliwe, że kurs po weekendzie ostro spadnie, ale ponieważ lawina ruszyła, powinno przyciągnąć to popyt na kontrakty, gdyż z tego impasu producenci w jakiś sposób muszą wyjść, by przetrwać. I jeśli nawet to planowane porozumienie się załamie, a kurs rozryje dotychczasowe dno w okolicy 23 USD, to ciśnienie na producentów będzie rosło i w dłuższym terminie tak niskiego kursu i tak nie da się utrzymać.
Jedna rada – nie kupować kontraktów na Brent, ponieważ punkty swapowe w obecnej chwili są morderczo rekordowe. To z powodu ogromnej przepaści między kolejnymi seriami na kontraktach terminowych (tzw. contango). Lepiej zrobić to na rynku ropy WTI, gdzie punkty swap są akceptowalne, a ceny 3 dolary niższa.
Przyznam, że nie jestem neutralnym obserwatorem w tym przypadku, kupuję ostatnimi dniami regularne porcje długich pozycji, w tym również na korekcie w ostatni piątek.
—kat—
