Jak podaje Financial Times około 33% środków zainwestowanych globalnie w fundusze hedge trafiło do funduszy inwestujących w inne fundusze hedge, tak zwane fundusze funduszy hedge (funds of hedge funds – FoHFs). To około 670 mld USD.
Managerowie FoHFs pobierają najczęściej prowizje o strukturze 1 + 10 co oznacza, że zatrzymują 1% wartości aktywów i 10% potencjalnych zysków (standardem w sektorze funduszy hedge jest struktura 2 + 20, niektóre fundusze są w stanie pozyskiwać 3 + 30). W zamian oferują klientom swoje kompetencje i umiejętności, które mają gwarantować, że pieniądze klientów trafią do najlepszych (najlepiej wyselekcjonowanych) funduszy hedge.
Rzeczywiste oblicze sektora FoHFs pokazała afera Madoffa. Duża część pieniędzy, która trafiła do biznesu zarządzania aktywami (AM) Madoffa pochodziła z FoHFs, których zarządzający nie zadali sobie trudu rzetelnego prześwietlenia strategii inwestycyjnej Madoffa i generowanych przez tę strategię wyników. Pomiędzy 2007 a 2011 odsetek całkowitych aktywów funduszy hedge, które znajdowały się w FoHFs zmniejszył się z 43% do 33%. Ciągle jest to jednak jedna trzecia wszystkich zainwestowanych środków.
Dewaele, Pirotte, Tuchschmid i Wallerstein poddali analizie wyniki inwestycyjne 1315 FoHFs w okresie styczeń 1994 – sierpień 2009. W porównaniu wyników FoHFs do indeksów funduszy hedge, których wyniki zawierają alfa wygenerowanej przez zarządzających tradycyjnymi funduszami hedge, okazało się, że po uwzględnieniu prowizji zaledwie 5,6% FoHFs jest w stanie wygenerować pozytywne alfa (w pewnym uproszczeniu, pozytywne alfa może być interpretowane jako wyraz umiejętności zarządzającego). Aż 47,5% FoHFs generowało negatywne alfa.
W porównaniu do ‘inwestowalnych’ indeksów funduszy hedge, pozytywne alfa generowało w latach 2003-2009 zaledwie 8% FoHFs.
Analitycy porównali także wyniki inwestycyjne (miesięczne stopy zwrotu) badanych 1315 FoHFs z wynikami inwestycyjnymi wirtualnych, stworzonych przez badaczy FoHFs z 4 244 tradycyjnych funduszy hedge – aktywa każdego z tworzonych wirtualnych FoHFs inwestowano w 15 losowo wybranych funduszy hedge a następnie w wybranym horyzoncie czasowym rebalansowano portfel. Badacze stworzyli 1315 wirtualnych FoHFs i nadali tej grupie identyczną strukturę prowizji i wynagrodzeń jak w przypadku rzeczywistych FoHFs. Okazało się, że pomiędzy rzeczywistymi a wygenerowanymi losowo funduszami funduszy hedge nie istnieje różnica w wynikach inwestycyjnych co sugeruje, że zarządzający FoHFs nie posiadają umiejętności selekcji funduszy (zarządzających funduszami) ani wyczucia rynku.
Zdaję sobie sprawę, że fundusze funduszy hedge nie są popularną inwestycją w Polsce (podobnie jak fundusze hedge jako całość). Problem FoHFs pokazuje coś znacznie ważniejszego o sektorze finansowym i inwestycyjnym – z powodu zawodności rynku przez wiele lat może on oferować i znajdować klientów na produkty, które nie przedstawiają żadnej wartości dodanej dla konsumenta. Sam fakt, że dany produkt istnieje i jest oferowany przez instytucje finansową nie oznacza jeszcze, że istnieją jakiekolwiek przesłanki by z niego korzystać. Część produktów inwestycyjnych jest uszyta na miarę producentów.
Dewaele, Pirotte, Tuchschmid i Wallerstein pokazali, że inwestowanie w FoHFs jest strategią gorszą od strategii inwestowania w portfel kilku tradycyjnych funduszy hedge.
Dodaj komentarz