Nie ma chyba dziś na rynku ważniejszego pytania, czy giełdy oderwały się od fundamentów, czy może wyprzedziły fundamenty, które muszą teraz pogonić za wycenami akcji. W szerszym kontekście oderwanie rynków od fundamentów można rozumieć jako oderwanie od kondycji gospodarki w całości i chyba właśnie to pytanie jest najciekawsze.
Sezon wyników za II kwartał dopiero przed inwestorami, więc gra na rynkach akcji odbywa się w dużej dawce szumu informacyjnego. W przypadku kondycji gospodarki danych jest więcej, więc łatwiej z tygodnia na tydzień i miesiąca na miesiąc szacować, jak będą kształtowały się inne dane znając np. skalę skorelowania pomiędzy różnymi wskaźnikami. Efektem jest możliwość konstruowania wskaźników zaskoczeń ze strony gospodarki i indeksów – lub oscylatorów – mierzących skalę tych zaskoczeń. Można znaleźć takie wskaźniki dla wielu gospodarek. Jeden z najbardziej znanych to oczywiście Citi’s U.S. Economic Surprise Index. Prawa autorskie nie pozwalają zamieścić wykresów, ale wyszukiwarki poprowadzą Was w odpowiednie miejsca.
Nie brakuje prób spekulacyjnej gry w oparciu o takie wskaźniki, gdyż część z nich zwyczajnie wyprzedza lub koreluje z zachowaniami rynków i instrumentami rynkowymi. Nas jednak interesuje inny fakt. Pandemia wywoła tak skrajne odchylenia w danych makro i budowanych na ich bazie wskaźnikach, iż naprawdę można zadawać pytanie o wiarygodność większości odczytów. Ostatni raport z rynku pracy w USA pokazał, iż nawet statystycy opracowujący dane mają problem z dobrym zaklasyfikowaniem tak prostego faktu, jak bycie bezrobotnym, czego konsekwencją jest możliwość pomyłki o 5 milionów. To samo dotyczy wielu innych danych, które wyskoczyły poza znane do tej pory wartości. Sam fakt, iż USA nie widziały nigdy w przeszłości 20 mln podań o zasiłki dla bezrobotnych buduje przestrzeń do zaskoczeń zarówno pozytywnych, jak i negatywnych.
Kolejnym odczytem, który wzbudził – a raczej wzbudziły, bo nie tylko w USA, ale i w Wielkiej Brytanii pojawiło się duże zaskoczenie – była dynamika sprzedaży detalicznej. Z jakiegoś niezrozumiałego powodu wielu utożsamiło skok sprzedaży detalicznej z szybszym od oczekiwań powrotem gospodarek do zdrowia. Gdzieś w tym optymizmie zgubiła się jednak zmienna w postaci zrównania sprzedaży detalicznej z konsumpcją indywidualną, która w większości statystyk obejmuje znacznie więcej niż tylko zakupy – np. również usługi. W obecnej fazie powrotu do życia gospodarczego znacznie ważniejsze jawią dane o wydatkach konsumentów niż sprzedaży detalicznej. Oczywiście, drugie są zwykle częścią pierwszej, ale nie stanowią całości.
Dla będących na rynku w krótkookresowej spekulacji znaczenie takich elementów jest marginalne. Operowanie w środowisku „shoot first, ask later” wymusza podążanie za reakcjami rynku i powstrzymywanie się przed zadawaniem pytań na temat racjonalności ruchów cen. Nie o to wszak chodzi w zarabianiu na pozycjach zamykanych wieczorem. Jednak dla graczy o szerszej perspektywie czasowej owe „pozytywne niespodzianki” muszą być przyjmowane z większą dawką sceptycyzmu. Celowniki ekonomistów zostały ostatnimi wydarzeniami poważnie rozregulowane i potrzebują nowej kalibracji lub powrotu „standardu”, by znów zaczęły mylić się mniej. Do tego czasu zaskoczenia warto przyjmować jako zaskoczenia oferowane modelom i założyć, że zaskoczenia stały nowym „standardem”.
Dodaj komentarz