Zabawa ze średnimi ? kolejne inspiracje

Jak pod względem technicznej efektywności wyglądają indeksy różnych giełd świata?

Krótki cykl wykorzystania strategii przecięcia średnich, w kilku niedawnych  moich wpisach, nie miał z założenia promować tej techniki jako samodzielnej taktyki inwestycyjnej. Miał natomiast być przyczynkiem do oceny ewolucji i zmian motoryki rynków za pomocą najprostszego sposobu wyłapywania trendów cenowych (trend following). Ale też metodą, mającą wspomóc proces wyboru najlepszego momentu odbudowy portfela akcji po okresie spadków. Oparcie na danych tygodniowych eliminuje część rynkowego szumu i chroniło przed spadkami kapitału w czasie bessy w przypadku indeksu WIG, nie broni się już niestety w testach amerykańskiego DJIA. Ciekawie za to wypada w konfrontacji z indeksami innych światowych giełd.

Testy przeprowadziłem w identyczny sposób jak poprzednio – przecięcie średniej 13 i 34 tygodniowej, w każdej transakcji używałem 90% dostępnego kapitału z założeniem, że zaczynamy od 100 000 jednostek waluty, nie uwzględniałem prowizji ze względu na ich marginalny charakter oraz porównywałem historyczne zwroty do portfela pasywnego ?buy and hold” (jednorazowy zakup indeksu pierwszego dnia).

Dla niemieckiego DAX wyniki okazały się podobne dla aktywnej i pasywnej strategii.
Średnie 13/34
Zysk roczny składany: 5,19%
Transakcji: 27 (zyskownych 12)
Maksymalne obsunięcie: 42,90%
Buy and hold
Zysk roczny składany: 5,17%
Maksymalne obsunięcie: 69,90%
Okresowe przyrosty kapitału były znacząco wyższe w portfelu pasywnym ale ostateczny, uśredniony rezultat jest w obu przypadkach podobny na skutek tego, że metoda średnich okazała się stabilniejsza i obroniła przed większymi obsunięciami podczas obecnej i poprzedniej bessy. Teoretyczne timing oparty o średnie ma tutaj jeszcze potencjał działania jako, że nadal generuje nowe szczyty zysków na kapitale ale ilość obserwacji poniżej 30 zaniża wiarygodność. Rynek jest bliski efektywnemu.

Niemal kalką DAXa jest FTSE100 z tym, że ilość obserwacji dodaje poziomu ufności wynikom.
Średnie 13/34
Zysk roczny składany: 4,37%
Transakcji: 45 (zyskownych 20)
Maksymalne obsunięcie: 40,00%
Buy and hold
Zysk roczny składany: 4,82%
Maksymalne obsunięcie: 72,90%

Dla bratniego, węgierskiego BUX wyniki wskazują podobieństwa do nieefektywności, którą wykazał się nasz WIG i podobnie niską ilość obserwacji.
Średnie 13/34
Zysk roczny składany: 18,15%
Transakcji: 8 (zyskownych 6)
Maksymalne obsunięcie: 27,50%
Buy and hold
Zysk roczny składany: 14,93%
Maksymalne obsunięcie: 60,00%
Całkiem niezłe proporcje zysku do obsunięcia w przypadku metody średnich, zyskowność 3-krotnie wyższa niż na rynkach rozwiniętych (ponownie analogia z WIG), pytanie jak długo owa nieefektywność się utrzyma.

Nikkei to dziwny przypadek ze względu na to, że metoda ?buy and hold” dla indeksu nie generuje zysków od 20 lat gdy to osiągnął on swój szczyt (wykres krzywej zysków poniżej – czerwona krzywa to właśnie pasywny portfel ?kup i trzymaj”, czarna – przecięcie średnich)
Średnie 13/34
Zysk roczny składany: 7,44%
Transakcji: 34 (zyskownych 15)
Maksymalne obsunięcie: 36 %
Buy and hold
Zysk roczny składany: 6,61%
Maksymalne obsunięcie: 80,30%
Ale też, jak widać na wykresie, zysków nie przynosi już strategia średnich 13/34 choć uchroniła portfel przed ogromnym obsunięciem.

I na zaskakujący deser – S&P500.
Średnie 13/34
Zysk roczny składany: 5,52%
Transakcji: 42 (zyskownych 24)
Maksymalne obsunięcie: 29,70%
Buy and hold
Zysk roczny składany: 4,95%
Maksymalne obsunięcie: 86,00%
Stosunkowo niskie obsunięcie w przypadku strategii średnich. Dopasowując obsunięcia obu portfeli do jednego mianownika otrzymalibyśmy całkiem sympatyczny margines nieefektywności. Tak więc tutaj metoda zaproponowana przez LeBeau nadal działa (wykres zysków poniżej). Wygląda na to, że indeks szerokiego rynku jakim jest S&P500 jest dużo mniej gwałtowny niż ciąg cenowy DJIA, składający się tylko z 30 spółek, wobec tego wygenerowane zostało mniej sygnałów fałszywych.

—* Kat *—